nimetim, bir insana nimetim demek ne hoş bir söz
ekmek gibi, su gibi, köz olan yüreğime bir danışıversen
nimetim, sen de gidenlerden misin, gidenler gitti çoktan
biz kaldık kalanlardan bu yükü omuzlayacak, andolsun
acı aş olsun, sevgiyle olursa, varsın sonu ölüm olsun
dağınık bitkin şu halim, Yakup gibi inlediğim an geleceksin
bilirim, çektiğim acıyı sen de hissedersin, bilirim
dost dediğim, ben yandığımda uzaklaşırken hakikatten
nimet lütfudur kainatı ezelden var edenin, şükür gerekli
nasıl güzel bir gülmek inmiştir semadan yüzüne, sevin ey aşk
yüzüne bakılmaya hasret diyeceğim, bakışlar yorgun biçare
dokunsan ağlayacak garip bir hali, yaklaş çehresine
diyeceğim yarınlar ne güzel günler taşır ağzında
umut dersem sen yanmak anla, dost olamayını kavra

aman, zinhar yanıp tükendiğimi de sanma, inayet beklerim
ben hür kuşlara şiirler adamış canların bahçesinde dikenim

soluduğum şu hava,
bilmezler diye diye kendimi bitirdim, sus, a akılsız
sus da, bir bilene sarıl
ipin en incesidir sırat
geçilmesi zordur
nimet var edilir, adı olur bazen kırat
bazen de nurlu bir burak

nimetim, sana nimetim derken, içimde bir kevser akar
her kevserin kendi rengi vardır, peygambere hediye ümmet
bırakmasınlar şu dini, bırakmasınlar söyle hak aşkına
muhabbetin lügatına aşk besmele diye çekilir kalpten
nimetim, bugünlerde geçer, yarınlar da biter, ölüm gelir
sen ölümü benden iyi bilirsin de, derdime bahane ararım
kahırla çiğnerim her lahzayı, terk edeli bir ülkeyi
geçmez vakit, dinmez acı bir an bile, beklerim
terk edeli aşkın, bilinmeyen mahbubun kendisini

bana günahlarımı saymasınlar, günahkarım
dibim boyunca kaç boy atarım
magmalarda bir ayağım
gökyüzünü kıskanırım
yalnız bu yollarda takılmak
dahası aman bile dedirtmiyor
sözlerime bir mana gerekse
şükretmeyi bilmeyene acı
nefesim, kor ateşler gibi, cayır cayır
uyanamamak bildiğim seherleri yakıyor

çağırın asrın dervişlerini, matematik Allah’ı anlatıyor
Kur’an gözlerine nur damıtıyor
uyansın gözlerim, gözlerin nimetim
bu kez bu sabır, bilmekten aciz olduğum aşkı aratıyor