![]() - BurukBir gün gidende öğrenecek, yüreğinden kopanın acısını… Bir başka kentin Bir başka mevsimin, âşıklarıydık biz seninle. Yürüdüğümüz yolların hatırına Dinle(me) beni ey sevgili Kalbimde her şeyi biriktirmekten Her sureti sen zannetmekten Çoğu kez senli hayallerde üşümekten İ n a n kıpırdamıyor içim. Keşke diyorum âh keşke! Beni bir tek sen sevseydin Sen baksaydın katran karası bakışlarınla, Gözlerime. -ama bir tek beni sen sevmedin.- Ondandır bu dağılmış hallerim. Şimdi… Anlat bana! Gökyüzünün hangi renginde kırıldık biz seninle Hani sevda mavi olurdu taa içimizde. Beraber kaldırıp atmamış mıydık? Kaldırımda biriken köhne taşları Elimizle bağlamamış mıydık dudaklarımızı Kırmamış mıydık dilimizi en ince yerinden… Şimdi bilmez kimse. Ben ki; Gecenin uğultusuna karışan hallerinden Tanırdım seni. Siyahî gözlerinin Siyahı vardı bakışlarında Parmaklarının yüzüne düşüşleri Ve dudaklarında gezinen ateşi en iyi ben bilirdim Sen beni unuttuğun vakitlerde Ben yüzünün her çizgisini iyi ezberledim. Herkes sevişmeyi bırakıp gözlerini yumduğu anlarda Ben seni düşünürdüm Bir başıma. Yıkılası bir şehrin Boynunda sabahlıyorum Kim bilir sen nerdesin… Bilmezsin Sana ağrıdığını ömrümün. Ben de isterdim Ömrüme Kambur olmadan hayat Seninle yüzümün yaşlanmasını. Ayaklarım yürüye bildiğince yalın Ellerim tutabildiğince sıkı Ve gözlerim bir tek sana kilitli Kader ve kederin arasında kalmışlığımı Saymıyorum artık! Ey yetim bakışlı sevdiğim Ölmeden diyorum Bir gece yarısı seni seyre daldığım vakitlerde Kokunu son kez iliklerime kadar çeksem Ve öpsen dudaklarımdan, adını hiçbir zaman unutmazdım… Zên. // OnBirHaziran2016 |
kaç uhte bir muş'tu ederdi ki en can alıcı a y r ı l ı k l a r ı n devingeninde...
sanırım yalnızlaştıkça kendini yağmalar insan. Ganimetleri toplayabilirsin artık...