savaş bitince dönecektin
silahın yıldız dolsun isterdim
kardelen çiçekleri gibi düştün alaca karanlıklara
umut ve barış hala dans eden güvercin
vurdular
karanlık ve dilsiz vurdular
bir bekleyeni var mıydı geceden
sormadılar

savaş bitince dönecektin
miğferinde gül kokusu
denizler uzak
sonsuza kadar
gözlerinde cevapsız sorular
suskun birikmiş gözyaşın
kanlı topraklarda çırılçıplak umutlar
selvi ağaçları söyleyin babam ne zaman dönecek
kapanan gözlerinde aydınlanır mı bir daha karanlık ülkem

savaş bitince dönecektin
gölgeler uğultulu ağaçlar fırtınalar içinden
ölümsüzlük saçtın ülkemin toprağına
okşanmadı aybalanın yanağı
ıhlamur kokulu yollarda yürüdüğün gelincik artık hüzün
iyilik severdi ellerin bir zaman azatlık kuşlar ikliminde
bırak mermileri
güllerle birlikte gömelim toprağa

mektubun gelir ala şafaklı sabahlardan
bavulun gelir uzak yollardan
kanlı künyen gelir söz oyunlarıyla al şafaklardan
gelmez tutsak aynalarda asılı kalan gülüşün
dağların başı duman duman
kapıyı ne zaman çalacak babam diye soruyor aybalan
al bayraklar dalgalanıyor göklerde mağrur mağrur
hani savaş bitince dönecektin