![]() Tırtar / Çavuş
“- Osman Çavuş’ta
gümüş kakmalı bir eyer takımı vardı üzengisine basıp at sırtına atlardı” eyerde “çavış” yazılı, bir halı heybe at başında nazar boncuklu terbiye “-Osman Çavış’ın beyaz at, gemini azıya aldı mı kuyruğunu savurur, kasılırdı goşarkana şahlanırdı, nassı emme! ta öyle avsınnatdırı duru(r)du “nazar dokanacak maazallah” deye bi yerden gelince barabar “teri soğusun deye” dolaştırılırdı üsdünde Isfahan halı” “kırat gemin(i) almış taa yol mu dayanıır• Ali Ercan naazlı yar uykudaaan uyur-uyanıır. benim döndüm de gelin olmuş gidiyor Aman allah buna can mı dayanır” “ee işte bu atın bu dakımların sahabı Osman Çavış demedi gambır felek,.. gepeğenş, bi(r) ğış emeriyne galağaldı, Goca Hesne.. Goca Hesne, Hesne Ğelinidi o zamannar önüşe Hesnee, sonura da Hesnece hinci hinci de Goca Hesne oldu, çocuklarını adam yerine gomadılar, yetimimiz demediler, gollamadılar emme o Hesnece.. adam etti yetimleri.. variyet de olunşa, dediğim o ıçcık da atadan gelecek de(ğil) mi o zamannar asalet altından gıymatlı altın çamıra düşse gene altındır deller hanı asalet yere düşer mi hincikinner.. zenginniğe tamah ediyo, “at ölür, itlere bayram olur” ya hani “atnınan avrat mıı? goçyiğidin bahtına” demişler garibenin yavıklısını ele gelin etmişler.. beni(m)ki benden getdikten keyri neyneyen atı, neyneyen eğeri ata, eğer.. eşeğe semer, eğere; er(kek) gereği(r) erkek gibi olmayan, ğarı ğibi ağlamak bili(r)..” Resim dayımın dayısı Kara Molla nam Hasan Karakurt |
ana ana olunca yetimler en güzel biçimde yetişir.
çocukken böyle güzel atı olanlara heybelere hep merakla bakardık bizim sadece bir eşeğimiz olurdu...
şimdi hiç biri para etmiyor gayri ne köy kaldı ne insan.
kaleminize sağlık İbrahim Bey hayırlı kandiller