2
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
700
Okunma
durgunluğunu izledim
attığın taşlar aya varıp geri geliyor
bunu da göreceğiz duygusu
genişleyip duruyor bağrında
yalnız kaldığım saatlerde vuruyorum kayalıklara
tekrar edip geri geliyorum yok olmak için
dudaklarımda dudakların
su paramparça
abartıyorum galiba sevildiğini
uçurumlardan boşluğa bırakıyorum kendimi
bir çiçeğe dönüşmeyi umduğum anlarda bile
kanat çırpıyorum nafile
ben içinin gürültüsüne sindikçe
kara bulutlu göğün hüznü oluyorum
beni toprağına düşen yağmur kıl
gülüşlerine sokulan gül
kırgın suyun ilerlemesi tabi
zelzele arzusuyla avunuyor rüyalar
genişleyen göğsünü dinliyorum yalan dünyanın
yaşadıklarımı sarıyorum anıya
uyuşuk ayaklarımla onurlanıyorum
sessizleşiyor günler
ve derinleşiyor karanlığım seninle.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz