![]() EMİRGAN BAHÇELERİNDE KEMAN VE LALELER
gidemem ayak uçlarıyla
emirgan lalelerinden ayinler yortusudur sonbaharın ılgıt göğü susturur bir akşam üstü sevdanın ağır şaraplarını içmiş şehrin keman çalan yabancısını vedalar üzerine kanatlar giyinmiş bir sevi bu deli rüzgarlara yelkenler açtık emirgan laleleri kırılgan gönlümün köşklerinde kaç lale soldu ah kemancı haberin var mı boğaziçinde yalnız çalan keman göçebeyim nicedir yağmur kokusunda yalnız alaturka bir kedere korkularımı sordun ben de nisan yağmurları çiy düşmüş yaprağıma billur sesler içinden okşar durur boğaziçi keman ezgisi ayışığı kadınlarını nereye gitsem taşırım lal bahçelerin hiçliğini kayıp bir rıhtımdan laleler at sevgilim yiten bu aşka bahçeler ah bahçeler sizi ben lal şaraplar içip eylül sarısı hazanlara boyamıştım bahçeler desinler ki şiirin yankısında boğaziçinde keman ezgileriyle güz hüzünlü kadın ve istanbul mavisi adam lalezarın okşanmamış saçlarında kavuştular ve sevi içimde yol alan yalılar boyu ince uzun bir yalnızlık bekliyor seni hicranlı bir kadın keman ezgileriyle emirgan iskelesinde bana siyah laleler getir sevgili gecenin esrarlı kucağından okşar durur boğaziçinde lal bir yalnızlık keman ezgileriyle ay ışığı kadınlarını |
harika