soluk bir fotoğraf duruyor
biten bir aşkın hüzzam bakışında
düşen son yaprak ben miyim
şarkıların sonbahar suretli nakaratlarından

kendi toprağında dirilen çiğdemiz nihayetinde
kuşlar haber taşıyıcısıdır mitoslarda
ruh iklimlerinde kayıp bütün sevgiler
devler arasında masal perisiyim
fırtınalarda forsasız gemi
şarkın meçhul efendisi
trajedyalarda bocalayan bulanık düşünce
zindanın duvarında asılı kelimelerdeyim

uçurumlara köprü kurmaya kalktık
meşhur ve muteber sesimizle
boşalıyor bütün kompartımanlar
karanlıkta korkuyla uyuyan çocuklar gibi
dudaklarımda dolaşıyor ilk armağanın

uçurumlarda kurarız bir gün
kanatlı atların ikballi rüyalarını
yeniden yaralanırız
bir havari hüznünde
uçurum gülüşlü yarim
çığlıkların yankısında bulanık bir resim
kendi zindanında mahpus ecnebileşmiş azadeyim
hüzne yeniğim hayata değil

eğirin beni dokuyun beni ey sevdalar
çigan mevsimlerin çığlıklarıyla
soluk bir fotoğraf duruyor doruklarda
gün ışıyacak benden sonra uçurumlarda

ah fani aşklar
hüzne yenildim
şarkıların nakaratlarında
kırık bir ezgiyim
söylemeyin artık meçhul şaire acemşiran şarkılar
imlasız kuşlar gibi kanatsızım
bütün denizleri
boşlukta kımıldayan sesimle geçtim