Tatlı bir tebessümle başlamıştı

Yüreğimdeki coşku

Bir umut vardı kanayan yaralarıma

Merhem gibi...

Geçmek bilmiyordu günler

Seni görmeye hasretti ruhum

Kaybolmuştum esrarengiz bir aşkın kuytularında

Bir bakışın

Bir gülüşün

Bir sözün

Ve rüzgâra hasret saçların

Durduruyordu tüm evreni

Yeniden doğuyordum sanki

Gözbebeklerinde

Zaman iflas etmişti

Yüzündeki tebessümde...

Dönme döngüsünü kaybetmişti dünya

Bir telaş vardı telaşlı ruhunda

Gittin o akşam tatlı bir edayla

Döneceksin diye yüreğim düştü yollara

Bana her gelişin doğumum oldu.

Arıyordum seni ürkek bir ceylan misali

Dağ bayır ve görmediğime yanardım

Her gün değişen ruh haline

Oturup beni unuturken

Yanımda bulurdum kendimi...

Hatırlamazdın konuştuklarımızı

Donakalırdım o anki yabancılığına

Sıradan bir insandım sadece

Yüreğinin dışında...

Göz göze geldiğimizde bakardın

Rüzgârı beklerdim saçların için

Kopardı fırtınalar yüreğimde

Neşeyi bakışlarıma serperdim

Uzaktan bir ses kulaklarına değse

Ben ürperirdim.



Görmek istemezdim bakışlarını

Yüreğimle birlikte kanayan

Ne yanındayken ne de seni beklerken

Zaman lal ve durağan.

tıkadın sevgimin yollarını sarp geçitlerle

gün ışığına çıkaracaktım seni

gündüz feneri gibi karanlıktı sevdan

Her defasında tetikteydi dilim

Ama her defasında tutuklu silah misali

İçimde patlardı milyon volkan

Derin kavramlarda yüreğimdi boğulan

Bedenim ruhunu bulmuşken

Başka bir beden sarmıştı dört bir yanını

Nadastan çıkacakken yüreğim

Kaybettim sana dair tüm bulutlarım

Kuruyorum…

Zemheride bahar olmuştu gözlerin

Yazı bıraktın yüreğimde yağmurlu bir bahar edasında

Sevgiliye yazılmış masum bir şiirdin

Her şeyi bitiren melankolik aşk oldu

Yaşanmadan biten...

Yazılmamış bir kitabı okumadın.

Sen yazdıklarımı yaktın

Ve yaşanmadan yargılanan bir aşkın

Ne çabuk ısındık birbirimize anlayamadım

Tenha yüreğim dolaşmaktaydı yüreğinin dolaylarında

Unutuverdim mutsuzluğu derin kuytularda

Sönük kaldım parıldayan gözlerinin yakamozunda

Ya bir daha yaşanmayacak bir duygu olacak

Ya da sonsuza dek yürekler kenetlenecek

Sen bir yolcuyu öldürdün gözbebeklerinde

Yol ortasında kan revan sevdalı

Bir aşk kan kaybından öldü

Umut, sevinç, hüzün, sevgi, kin, aşk, nefret, neşe, kader ve keder

Yeter artık yeter



Her şeyden biraz var

Ama her şey eksik

Her şey birbirinin içinde

Her tarafı biraz kesik.


MEHMET HATİP YILMAZ