“Arakan’a ağıt”

Yok mu tutacağın el, yok mu arkan?
Bu ümmet mi oldu seni bırakan?
Üzülme, BİR'i var sana hep bakan
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

İnsanlık varsın gitsin uğraşına
Varsın dalsın dünya telaşına
Sen söyle ağıdını bir başına
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

Yolun çıktı karanlığa, hasrete
Kimse bir mum yakmadı bu kasvete
Bu utanç yeter bu sessiz ümmete
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

Gönül ülken yitik, yok pay-i tahtın
Kan ve gözyaşıyla yoğrulmuş bahtın
Ağlama, az ötede bekliyor tahtın
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

Öyle düştün ki zulüm denizine
Tarih şahit olamaz benzerine
Sil gözünü, artık vurma dizine
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

Sana dair sanki kalmadı sözümüz
Sustuk, lâl olduk, bu bizim zulmümüz
Affet bizi, sana yok bir yüzümüz
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

Sürgün yüreğine gurbet dolsa da
Bu koca cihan sana dar olsa da
Üzülme, tüm insanlık olmasa da
BİR'i var hep yanında ey Arakan!

İSMAİL ASLAN