Gönül Adıgüzel Dural’ın kaleme aldığı "Önce dilde başlar" adlı bu derin ve sarsıcı metin, modern insanın en büyük yanılgısını —yani suçu hep dışarıda arayıp kendi içsel sorumluluğundan kaçmasını— muazzam bir ayna tutarak yüzümüze vuruyor.

Zuhur etmeden önce her şey mana denizinde dalga dalga başlar" diyerek kadim bir hakikate göz kırpıyor. Dünyada gördüğümüz somut felaketlerin, çevre kirliliğinin veya ekonomik bereketsizliğin aslında içsel, manevi bir çürümenin tezahürü olduğunu savunuyor.
Yani dış dünyadaki yangın, içimizdeki merhamet yangınının küllerinden başka bir şey değil.
​
​Metnin en çarpıcı tespiti belki de şu: "Bazı felaketler önce dilde başlar." Gündelik hayatta farkında olmadan tükettiğimiz hiddet dolu kelimeler, "bu ülkede yaşanmaz" ya da "yeter ki ben kazanayım" gibi bencillik ve ümitsizlik kokan cümleler, yazarın deyimiyle şehirlerin üzerine "görünmez korlar" bırakıyor. Kelimeler sadece düşüncelerimizi aktarmaz, yaşayacağımız gerçekliği de inşa eder.
​
​İnsanın evrendeki acizliği ile takındığı kibirli tavır arasındaki tezat çok güzel işlenmiş. Nefesini bile emanet taşıyan, uykusuna ve açlığına bile tamamen hükmedemeyen bir canlının, kâinatın sahibi gibi hoyratça davranması ve Karun’un kibrini kendine uzak görmesi, insanın en büyük trajedisidir.
​
​Ekmek üzerinden verilen örnek, toplumsal hafızamızın ve değerlerimizin nasıl tersyüz olduğunu özetliyor:
​"Biz, yere düşen ekmeği öpüp başına koyan bir neslin çocuklarıydık. Şimdi yere düşen parayı ayağımızla eziyoruz."
​Bu değişim, bereketi neden kaybettiğimizin de açık bir yanıtı olarak sunuluyor. Maddiyata verilen aşırı değer, manevi değerlerin (saygı, kanaat, nezaket) ayaklar altına alınmasına yol açmış durumda.
​
Bir Özeleştiri ve Uyanış Çağrısı
​Metin, başkalarını suçlamayı, dünyaya adalet nutukları atıp kendi evinde adaletsiz olmayı bırakıp kendimize dönmemiz gerektiğini söyleyerek bitiyor. Çözüm ne politikalarda ne de başkalarının değişmesinde; çözüm bireyin kendi merhametini yeniden uyandırmasında.
​"Beceremiyorsan da hiç olmazsa kırma..." cümlesi, bugünün karmaşasında her birimizin kulağına küpe etmesi gereken, asgari bir insanlık kuralı. Gerçekten de bugünün dünyasını iyileştirmeye önce kendi dilimizi ve kalbimizi iyileştirerek başlamak zorundayız.

TEBRİKLER KUTLARIM KALEMİNİ