Herkese fazla gelir, sana yetmeden gider.
İnsafına bırakma kalbini hiç kimsenin,
Bırakmam seni diyen veda etmeden gider.

Sapı ayırt etmeyen karıştırır samanla,

...

Ben bu satırlarda seni
Ben de olan seni anlatıyorum
Ne yaparsam yapayım
Aklım da yüreğim de sende
Ben sana mahkûm olmuşum

...

Yutkunur durur ya, ikide bir,
Anlatmak istersin de anlatamazsın ,
Dolanır durur dilinde kelimeler,
Nefesin kesilir, düğümlenir ya boğazında,
Elin ayağın titrer, tutulur kalırsın,

...

Veda, çeşitli versiyonları olan bir ayrılık seremonisidir. Törenseldir. Ekseriyetle en az iki kişilik bir oyunun, son sahnesidir. Yaşanılanlara bakıp gülümsemek ve o vakte kadar Tanrı’nın hayatına kattıklarına şükretmek gerekir aslında ama bunu pek az insan başarabilir. Ayrılıkları göğüslemek öyle her yiğidin harcı değildir.

Vedalar, cevap hakkı tanınmayan, tek taraflı vurgunlardır. Ayrılmanın hüznü ve burukluğuyla ekşimsi bir tat dolar ömrünüze ve giderek tatsızlaşır. Acır… Ve vedalar her zaman acıtır. Terk eden kim olursa olsun, kimi zaman mecburiyetten, kimi zaman vakit geldiğinden gidilir. Kimi zaman ülkene veda etmen gerekir, kimi zaman sevdiğine… Ve kimi zaman da dostlarına… Olaylar, kişiler değişir ancak sonuç değişmez! Canın acır, gözlerin dolar, boğazına bir düğüm takılır ve oracıkta kalır. Tek bildiğin geri dönüşü olmayan bir yolda olduğundur!


...

BEN SİZLERDEN SADE VEFA İSDİYORUM
Kirmayın boşa iyi dostlardan olun
BEN DOSTLARDAN SADE VEFA İSDİYORUM

Dolarsa ömürüm birlikte dolsun

...

Belki yüzüne bakmadığımdandır.

Bazen beyaz,bazen esmer göründü
Çoğu zaman harika ve benzersız


...

Önümüzdeki günlere ölmeyenlerle uğraşacağım
Göğüslere dayalı sayısız tetik
O düşünceli tabure ikimizi taşımaz
Çiftliğimi de satmıyorum


...

Her şeyin bir zamanı vardır
Ve her şey zamanında güzeldir
Sen ise zamansız açan bir gül oldun gönlümde
Şu batmakta olan güneş
Her türlü şeye rağmen sabah yine doğacak

...

Bir sonbahar akşamı sahilde görmüştüm seni
Selam vermiştim utanarak
Gözlerinin içine bakarken de geçmişti içim
Sanki bahtımın güneşi doğuyordu sahilde
Heyecandan yetim düşmüş gönlümde

...

Gönderilmeyen mektuplar kasım da bitti
Geçen aylar, günler, saatler yine sensiz
Karmaşık, çözümsüz, sensiz aklım hep karışık
Boğuşuyorum kendimle
Ne kendimi avutmaya ne de seni uğurlamaya gücüm var

...