Züleyha’nın Vedası

Kan sızıyor özünden yüreğim haline bak
Ağlatır masivayı yaralar infialin
Yaşamaktan zevk alıp duymuyorsun iştiyak
Mutlu olmaktan yana tükenmiş ihtimalin
Sarmalamış ruhunu sancılı iniltiler
Asumana yayılmış devasız belirtiler
Kıymış yarınlarına matemin iptidası
Hicrana kapı açmış Züleyha’nın vedâsı
Kan damlıyor gözünden yüreğim haline bak
Aşk, hüzünle kardeşmiş ezası keskin bıçak.

Özlem girdaplarında maziyi anıyorken
Canlanır hatıralar hasretle barışsam da
Sabrederim köz gibi eriyip yanıyorken
Yetiremem mecali geçmişle tartışsam da
Korkularım çoğaltır bütün algılarımı
Bastırmak istesem de hazin kaygılarımı
Süruru talan eyler firakın istidâsı
Sarıldığım mizaçmış Züleyha’nın vedâsı
Sitem zirvelerinde maziyi anıyorken
Derinleşir elemim âh ile kanıyorken.

Sorgulanır ahvalim gönül mahkemesinde
Suç ve suçlu aranır yaşadıklarım tanık
Görünmez hak hakikat saygı esamesinde
Kederle örülmüş kara talihim sanık
Çarpılır da yüzüme sevgi dilekçelerim
Anlatamaz derdimi dağınık lehçelerim
Yoldurur saçlarımı cananın ihtidâsı
Firkatle izdivaçmış Züleyha’nın vedâsı
Mühürlenir yalnızlık gönül mahkemesinde
Öksüz kalır savunmam yâr muhakemesinde.

Elim kolum bağlanmış hayatım prangalı
Yaşam yokuşlarının artık son demindeyim
Özgürlüğü kaybeden umutlar kasırgalı
Hükümlü ufuklarda sabit bir zemindeyim
Can çekişir anılar dokunmaz vefa eli
Dönülmeyen cenahmış muhabbetin bedeli
Süslemiş heyhatları bitkinliğin sedası
Tırmandığım yamaçmış Züleyha’nın vedâsı
Esir düşmüş benliğim hayatım prangalı
Çıldıran arzularım geçmişiyle kavgalı.

Tükeniyorum her gün bedbahtça yavaş yavaş
Vakit yaklaşıyor an çalıyorum zamandan
Yelken açmış tuğyana verdiğim aciz uğraş
Çaresizliğime can istiyorum canandan
Duyulmaz çığlıklarım yakarışlarım yorgun
Düşmüşüm bir hayale düşler, alnından vurgun
Şifa sunmaz anıma niyazların faydası
Dermansız bir ilaçmış Züleyha’nın vedâsı
Eriyorum gün be gün bedbahtça yavaş yavaş
Sürüklüyor sonuma adandığım bu savaş.

Serzenişle savdığım bu son mektup son haber
Düştüğüm zindanlarda cevapsız bir çağrıdır
Aklıma çörekleşmiş benden azade dilber
Kadir kıymet bilmeyen bitimsiz bir ağrıdır
Pişman olur mu ’sanmam’ bir görse zevalimi
Okusa, satırlara döktüğüm melalimi
Bir destansı hikâye bitmez acı nidası
Alçaldığım miraçmış Züleyha’nın vedâsı
Gözyaşıyla yazdığım bu son mektup son haber
Vuslat dileklerime saplanmış paslı hançer.

Bak cefalı yüreğim perişan haline bak
Ne yapsan ne etsen de huzur vermez evvellin
Yaşamaktan zevk alıp duymuyorsun iştiyak
Girdiğin güzergâhta harabedir emelin
Nefesim daraldıkça artıyor avazların
Set çekiyor önüme aşılmaz çıkmazların
Sonuçsuzdur bu yolun karanlıktır ferdası
Ömrüme zehir saçmış Züleyha’nın vedâsı
Dur cefakâr yüreğim son bir kez haline bak
Ahirimi katleder gittiğin vahim durak.

Menderes Oyanık
29.05.2015