![]() Züleyha VII
Züleyha’nın Vedası
Kan sızıyor özünden yüreğim haline bak Ağlatır masivayı yaralar infialin Yaşamaktan zevk alıp duymuyorsun iştiyak Mutlu olmaktan yana tükenmiş ihtimalin Sarmalamış ruhunu sancılı iniltiler Asumana yayılmış devasız belirtiler Kıymış yarınlarına matemin iptidası Hicrana kapı açmış Züleyha’nın vedâsı Kan damlıyor gözünden yüreğim haline bak Aşk, hüzünle kardeşmiş ezası keskin bıçak. Özlem girdaplarında maziyi anıyorken Canlanır hatıralar hasretle barışsam da Sabrederim köz gibi eriyip yanıyorken Yetiremem mecali geçmişle tartışsam da Korkularım çoğaltır bütün algılarımı Bastırmak istesem de hazin kaygılarımı Süruru talan eyler firakın istidâsı Sarıldığım mizaçmış Züleyha’nın vedâsı Sitem zirvelerinde maziyi anıyorken Derinleşir elemim âh ile kanıyorken. Sorgulanır ahvalim gönül mahkemesinde Suç ve suçlu aranır yaşadıklarım tanık Görünmez hak hakikat saygı esamesinde Kederle örülmüş kara talihim sanık Çarpılır da yüzüme sevgi dilekçelerim Anlatamaz derdimi dağınık lehçelerim Yoldurur saçlarımı cananın ihtidâsı Firkatle izdivaçmış Züleyha’nın vedâsı Mühürlenir yalnızlık gönül mahkemesinde Öksüz kalır savunmam yâr muhakemesinde. Elim kolum bağlanmış hayatım prangalı Yaşam yokuşlarının artık son demindeyim Özgürlüğü kaybeden umutlar kasırgalı Hükümlü ufuklarda sabit bir zemindeyim Can çekişir anılar dokunmaz vefa eli Dönülmeyen cenahmış muhabbetin bedeli Süslemiş heyhatları bitkinliğin sedası Tırmandığım yamaçmış Züleyha’nın vedâsı Esir düşmüş benliğim hayatım prangalı Çıldıran arzularım geçmişiyle kavgalı. Tükeniyorum her gün bedbahtça yavaş yavaş Vakit yaklaşıyor an çalıyorum zamandan Yelken açmış tuğyana verdiğim aciz uğraş Çaresizliğime can istiyorum canandan Duyulmaz çığlıklarım yakarışlarım yorgun Düşmüşüm bir hayale düşler, alnından vurgun Şifa sunmaz anıma niyazların faydası Dermansız bir ilaçmış Züleyha’nın vedâsı Eriyorum gün be gün bedbahtça yavaş yavaş Sürüklüyor sonuma adandığım bu savaş. Serzenişle savdığım bu son mektup son haber Düştüğüm zindanlarda cevapsız bir çağrıdır Aklıma çörekleşmiş benden azade dilber Kadir kıymet bilmeyen bitimsiz bir ağrıdır Pişman olur mu ’sanmam’ bir görse zevalimi Okusa, satırlara döktüğüm melalimi Bir destansı hikâye bitmez acı nidası Alçaldığım miraçmış Züleyha’nın vedâsı Gözyaşıyla yazdığım bu son mektup son haber Vuslat dileklerime saplanmış paslı hançer. Bak cefalı yüreğim perişan haline bak Ne yapsan ne etsen de huzur vermez evvellin Yaşamaktan zevk alıp duymuyorsun iştiyak Girdiğin güzergâhta harabedir emelin Nefesim daraldıkça artıyor avazların Set çekiyor önüme aşılmaz çıkmazların Sonuçsuzdur bu yolun karanlıktır ferdası Ömrüme zehir saçmış Züleyha’nın vedâsı Dur cefakâr yüreğim son bir kez haline bak Ahirimi katleder gittiğin vahim durak. Menderes Oyanık 29.05.2015 |
Haz alarak okuduğum şiirde muhteşem bir kurgu mevcut...