11
Yorum
40
Beğeni
5,0
Puan
1609
Okunma

çakıl taşlarının suda gölgeni sevmesi
gibi bir temmuz akşamı hatırası
tenimde kuruyan koca mevsim
durur kalbimde. sesli, renkli
ölü menekşe saksıları.
gece, yandı bir ucundan
iştahla, hayatın ölüme değdiği noktada
sende kesişirdi namümkün ne varsa
ki yakınların mümkünü yoktu
değerdin.
belki geçerdin zamanla.
ellerimi, çığlığına basılmış kedilerle topla.
derin bir azap geldiğinde
tutuştuğunda tüm yönlerden
nefesini tuttuğun sebepler azat olsun
kalbimi yaktım
gözlerinden, ebediyen.
dikenlerini, depremlerini muhafaza ededursun dünya
kıyılar, sokaklar ve uzaklar benim
hâlâ gidilmemiş
hâlâ affedilmemiş.
*dilim açılmadı, çözülmedi düğümler derken, bana burada yer veren ve şiirimi seçkiye taşıyan ekibe çok teşekkür ederim. eleştirileriniz ve desteğinizle hep şiirle...
5.0
97% (30)
4.0
3% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.