ve dahası
aklıma sığmıyor
üşümeyle korku arası bayramları



sessizliğin neresine baksam
avazı koparılmış dilleri görüyorum
ağzın içinde vicdani olan sözcükler
ikinci bir emre kadar yasaklanmış

derisi soyulmuş kentlerde, ülkelerde
kırmızı mevsimlerle büyümeleri
tedavülden kalkan vicdanlardan dolayı
sadece bir kelebeğin ömrüyle son buluyor

bu geniş çaplı bir yaradır
insanlığın yüreğinde alışıla gelmiş hastalıkta
aklı hayal kurmaya gücü yeten beyinler
çocuk parklarının
mezarlığa çevrilmesine fikir yürütemediler

oysa
lunaparklar kurtarılmış bölgelerdi
ki dönme dolaplar, atlı karıncalar, tahterevalli
düşünce suçlusu olarak sorgusuz sualsiz tutukludur şimdi

bilinir
mağduriyeti tekil acılardan oluşan bir toplumda
sancılı kalabalıklar unutkanlığın altına süpürülür

ki
onlar
çoğunluğun en kutsalıdır
baharın temsilcileri olarak çiçekleri sunarlar hayata
zıvanadan çıkmış kirli ruhların zihniyetleriyle vurulurlar

yani
alıntı değildir gülüşleri
acıları dramları yağmurları
hepsi
gözlerinin cebinde sakladıkları doğaçlama kederleridir

şimdi
şiirlerinize saklayın çocukları
gözlerinde ki
korkulardan öpsün mısralarınız
noktaları virgülleri ünlemleri kaldırın
yer açın onlara yer açın


düşleri çalınan çocuklarla doludur
bu şiirin noktalama işaretleri