Zülüflerinin döküldüğü
Zülfikar gözlerin
Yelek cebimde
Tütün tabakamın hemen yanında
Özledikçe sarıp sarıp
Çekiyorum ruhuma
Şilep gözlerinin kastı var canıma
Baktıkça usulca akıyor
Volkan bakışların sevdalı yanıma
Gözlerimden her geçtiğinde
İçerimden bıldırcınlar havalanıyor
Heyecanım dişlerimde ufalanırken
Gözlerinin sapağında buluyorum kendimi
Telaffuz edemediğim sözcükler oluyorsun
Yanaklarımda açıyor taze güller
Beni yumduğun gözlerine
Bir ömür hapsediyorsun

Demli gözlerinle kederli bir akşamı
Yoğuruyorum yürek tasımda
Yanık hüzzam kıvamında bir tat kalacak
Hissini kaybetmeye meyyal dudaklarımda
Yıldızı dökülmüş bu gecenin en sonunda
İstila edilmiş bir ülke gibi durma karşımda
Dik dur kırılıp bükülme
Gözlerini iliştir gözlerime
Yüreğini de yüreğime
İstemem kimseler dokunmasın
Uğruna cenk ettiğim gönül haneme

Gözlerin gözlerimde saklı bir hazinedir
Tenimin değil ruhumun servetidir
Hakimi ol Zülfikar gözlerinin
Sınır ihlalleri yapmasın
Yabanın yüzünde haram olmasın
Muştudur bakışların düşer her güne
Bu eşsiz çiçekler can alan işveler
Düşmesin rakiplerin hadsiz diline
İşmar edersen her önüne gelene
Kitaplar yer vermez
Anlatılmaz dost meclislerinde hikayemiz
Kimse ama hiç kimse
Bağlanmaz kızıl tellerinden tek birine
Sür şimdi beni
Sürgün et esrarlı gözlerine…