Hikayesi olan pazarları seviyorum
Mevzusu çok geçer şiirlerde
Ya mapus damındaki ölgün bir gündür
Canhıraş beklediğin canların gelmiştir görüşüne
Ya toprağı işliyorsundur büsbütün sevincinle
Can suyunu verdiğin kan güllerini seviyorsundur isimleriyle
Ya da kafa dengi dostlarınla manzaralı sohbetlerde buluşmuşsundur
Aklında bıçkın delikanlı zamanların
Ve gece gündüz tutuştuğun nazenin aşkların
Kahvenin kokusunda donmuştur mazi
Silemez fikrinden hiçbir yürekli böyle mutlu saatleri

Elindeki romanın kahramanısın bu pazar
Psikolojin Victor Hugo sakinliğini koruyor diyemem
Jan Valjan takipteymiş gibi huzursuzsun
Yahut uçurtma avcıları kolluyor seni
Köşeye sıkıştırıp yeni travmalara yelken açtıracaklar
Bin yemin olsun
Körlük kalbine vurmuş olabilir bu pazar
Çekiminden anlıyorum gönlümün

Savaşların ve barışların ahlâkı da kalmamış yeni pazarlarda
Beyazların kılıcı vuracaksa hep boynumuzu
Filolar dizelim karada hem denizde
Katillerin derisi çağlar boyunca hiç mi değişmez
Hiç mi merhametin damarı çatlayıp da
İnsan yani sen ve ben birbirini sevmez

Hani felsefesi olsun istemiştik cumaların veya pazarların
Hani fiyakasını bozacaktık ezberimizdeki Sezarların
Doğunun güneşini söndürmeyecektik nefesimizle
Batının mumlarına talim etmeyecektik şişkin hevesimizle
Hac mevsimi gelmiş balam benim
Pazar postasının yazıyor manşetinde
Ajanslarda ismin okunuyor kendimden geçiyorum
Gün çekiliyor ufkumda ben yine sana uyuyorum...