1
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
771
Okunma
evin basamaklarından inip bahçeye vardı
çimenler değer değmez ayaklarına
dağlar uzun ovalar
beyaz ırmağa koşan çocuk şarkısı
mutluluk taşın altında bekleyen uyku
göreceğimiz yok bıktık
unutmaktan başka pervane kalmadı bak
ateşi silkeleyen yaprağa inat
yeniden inanmak lazım
geçti kış ayları yaz oldu
sevindik bahçelerin ılık sesiyle
çağırdım çıngıraklı orman güvercinlerini
dilimi ısırıp mor dağlara
kartal gücüyle savruldum
rahatlık bahar ve aşk
ve asmalar üzüme bürünmüş mezar gibi
yeni umutlar sarıldı bize
karışıp öpüşüyordu toprak gözüyle
işte burası şiirlerimin doğduğu yer
gece olunca korkularıma gülümsediğim
sabah rüyası
ufka kalkan kuşlarla yalanlar uçuruyorum
öp beni beyaz öp
kirpiklerin kar ağacı.
Cevap Yaz