Duvardaki takvimin yaprakları direniyor ,
sayılı son bir kaç gün kaldı tükenmeye
istemesekte bizler yaşlanıyoruz
ömrümüzden bir yıl daha kayıp gidiyor ne yazık/ki
çok çığlıklar duyduk bu yıl içinde
kan barut içindeydi kentler
insanlar kuru bir ekmeğe muhtaç edilmişlerdi
günlerce dalgalar kıyılara köpük diye insan vurdu
yollara sürgündü açbehilaç çocuklar ,kadınlar

emperyalist ülkelerde ise hummalı bir alış veriş
bir hediye alma maratonu var
dağlarda ,ormanlarda kesildi sıra sıra yeşil çamlar
yapraklarıyla filede üstünde etiketi
mağazalarda alıcı bekler.


Sokakları süslüyor bu çamlar

bizim kapı önündeki meydanda_da süslendi büyük bir çam ağacı
bir kaç gün sürmedi yere serdi fırtına
köksüzdü çünkü ,tutunamadı koca bedeni betona
ertesi gün ,
kamyonetin arkasında yeni bir çam getirdi belediye işçileri
eskisinden biraz küçüktü bu
Kaş’la göz arası ne çabuk ektiler ağacı betona
sıra sıra dizdiler üzerine lambaları
Işıl Işıl aydınlattı yeşil ihtişamıyla


balkondan bakınca dedim nede yakışmış yeşiliyle bu meydana
sanki giymiş eski yıllardan kalan kloş maksi
lambalar parıldıyor yeşil dallarında gelin teli
Gelene geçene gülümsüyor şimdi çam ağacı
Bütün gece etrafında içiyor sessiz dertli meydanın akşamcıları
eski yıla hiç bir şeyden habersiz gün sayıyor yeşil çam ağacı
Bilmiyor yeni yıl gelince süsleriyle hoyratça fırlatılacak kapı önlerine
Daha sonra toplatılıp şöminede yakılacak odun diye .../