Akşam güneşi batarken sessizce
Kuş köprünün yorgun ayakları
Direnir yüzyıllardır irise inat
Bir ışık huzmesi çırpınır sularda
Dalgalara karşı hışımla hızla,
Kalbimse o an küt küt atar,
Dikkat kesilirim oltanın hışırtısına
Sonra siren sesleri çalar ardı ardına,
Uğultuyla karanlıkla karışık
Trenlerim gelir geçer zamansız
Uzaktan kısrak sesleri duyulur
Faytonların kırbaç şakırtısına
O gürültülü nal sesleri karışır,
Ankara havaları yükselir peşinden
Harşenada Ferhatta yankılanan
Arabada beş, Amasya sıfır beş

Saathanenin çağlayan suları
Gölge oyunları eşliğinde akar
Döker gözyaşlarını sevgiliye
Rengârenk yansır hüzün
İçeri şehrin konaklarına,
Mavi, kırmızı ve sarı evler
Ay ışığında şarkılar söyler
Yeşilırmak başka akar
Kederinden Ferhat ağlar,
Şirin çağlar, yürek dağlar,
Senin varlığın bize varlık,
Suyun azalırken yine darlık
Hayata dair neyin varsa
Bu şehre sanki bir nazarlık

Uzun yaz geceleri üstümüzde
Yıldızlar gibi serili yumuşacık,
Altımızda toprak ana sıcacık,
Ah Amasya da yaşanan şu hayat
Ne kadar da kısacık

29.10.2015
Mehmet TOZLU