Akşam olsa
Ben, üstümde naylon bir yağmurluk
Koştursam Tarlabaşında …
Sarı ampullü bir sahaf dükkanının
Mermer vitrin çıkıntısında
Dinlensem, yağmur saçlarımın ucunda

Akşam olsa
Bomontinin yürümesi zor sokaklarından birinde
Üstadım ile başlayan cümleler kuran
Buruşuk adamlar doluşsa oturduğum kafeye
Kahvem
Kulak misafirliğinden sebeplendiğim
Hikâyelerle tatlansa

Akşam olsa
Galata köprüsünün akşamcıları birer ikişer
Dökülürken balık lokantalarına
Şu her zamanki bıçkın delikanlıyı görsem
Dolaşsa masaların,
Masalardaki kadın gözlerinin etrafında

Akşam olsa
Dükkanını erken kapayan yaşlı esnaf
Kedileri için ayırdıkları tayınları dökse
Sokak lambasının dibine
Evsiz kalmış mahlukat sebeplense.

Akşam olsa
Günün haberlerini aldığım spiker
Daha az ölüm anlatsa
Bizimkiler yine şampiyon olsa mesela
Etin fiyatı ucuzlasa

Akşam olsa
Ben bu akşamı da sevsem;
Dün akşamı sevmeye çalıştığım gibi
Ben bu akşam da huzurla
Usulca yere saklanan kızılı seyretsem
Akşam vapurunun sesini dinlesem
Bir vakfıkebir ekmeği alsam koklasam
Ucunu kırsam, ağzıma yuvarlasam.
Evimin kapısında yine
Böcek ilaçlama ve kebapçı ilanları asılsa
Hiç aramasam bile.
Kapımı senin için aralık bıraksam
Karşı kanepeye otursam
Sen gelsen sonra
Uzatsan başını aralık kapıdan
Gözlerinde güne sığmayan heyecanla
İyi akşamlar
Desen bana.