Anlık tedirginliklerim imgelem yüklü seyri âleminde
Yoksun kılındığım mı idi yoksa
Miraç bildiğim tam da dokunacakken
Uzaklaşan meftun addedilen
Aşk yüklü mızrabı gönlün
Dalmış da en derine
Peyda olmuş o tahakküm bin bir densizlikle.

Rabıtası en uzakta
Rakım bildiğim o mesafe
Gönül gözüm değdiği an aşka
Saf tuttuğum ve kıble bildiğim sadece bende saklı
Hele ki makamsız bir şarkının nakaratında gizli adın
Gizemli bir pervasızlık belki de hak bildiğim
Toz konduramadığım en saf halim:
Nice gömüt derinde
Ve saklı tek ganimet bil ki benimle.

Ben ki yol yordam bilmeden ilerlerim
El yordamı inan ki eğer ki hissettiysen
Sevip de gönül verdiğim.

Naif bir düşe geçirmişken tırnaklarımı
Kuru gürültü tüm heba olanın yansıttığı görüntü
Kuytularda saklanan kaçak göçek bir düş altı üstü
Çoktan rehin alınmış bir benlik benimki
Sona yürüyen ve solan bir gökkuşağı
Siyahın sınır dışı edildiği:
Beyaz ve pembe efkârın rengi belki de
Geri kalanı,
Deme sevgili susma ama yine de fazla ses etme.

Durağan bir yüzeyde yüzmeyi ne çok isterdim
Ve boğulmadan derinde varmak kıyıya
Sığ bilsem de düştüğüm o not kadar kaygan inan
Şu yürüdüğüm zemin.
Asılsız korkularım var benim
Ve zaman zaman katran karası istilası o zihnimin
Keşke güllük gülistanlık olsaydı şu fani dünya
Ne güzel olurdu sevgiyi yüreğe pelesenk etmek.