sonsuz bilinmezlikler
derin kuyular
yokluklar


yalnızca bakabilmek
sorgusuz sualsiz
göz seçebildiğince
algısızlıkların cehalet çatlakları
göremeyişlerin
görgüsüz dangalaklıkları


hangi boyut ki bu ?
kime
neyi
nasıl
niye ?


kaç yanlış bir doğru eder
kaçıncı yanlışlarda insan
doğru sanışlarla
eğrilerine tutkun aşkları


görmeden
bilmeden
algılayamadan
anlayamadan algı yaratıcılıkları
inanışlar


ölümüne saplanışlar
yanlışlara
doğrusunu bilmeden
direnişler
yüzsüz ilahlar
siyaset sazanları
aynı sarayların farklı hokkabazları


cehaletin derin karanlığı
birbirini yiyen sünepe yaratıklar
sütü bozuk hain bozuntuları


ot’ a hakaret olur mu bilmem de
benzeselerdi keşke
yaşanır bir dünya olurdu
yeşilliklerde



her yalanın
her riyanın
her sözün ardından
tersi dillerinde insanın hası
beklersen biraz sabırla
yalanı değiştiren yalan makinası
bağlanmış otomatiğe
" değiştir " diyeni pek çok
pek de bozulur kimi
diyene de


önceki yalanları unut
biat et taze yalanlara
asla yalanları yoktur nasılsa
olur mu sorgulamak
haddine mi
sen ki
ne sefil yaratıksın
yalnızca bunu iyi bilmelisin
çek biraz yağ daha
görev verilmişse yağdanlıklara
kim’den , niye ?


velhasıl
insansız bölgelerde yaşıyor
insansız yaratıklar


oysa doğrular var yine de
değil elbet yalanda
riyada
hastalıklı kin nefret
ve ihanetlerde


sonsuzca uzaklaşmak
bu hastalıklı yalan sevdalılarından
temiz kalmış bir yer bulmak ümidini yeşertmek
belki içimizde
belki kirletilmemiş
başka bir evrende
belki bir başka biçimde …














Mert YİĞİTCAN
02 . 10 . 2015 / istanbul