sıradan bir cinayet süsü verilsede, planlanmış bir suikast tir a y r ı l ı k!
silah kiralıktır
katil satılık!

çapraz ateşte kurşun gibi yağar üstüne veda cümleleri
cehenneme döner, dünün bugünün, yarının
kaçamazsın!
kanadı kırılmış kuşlar gibi uçmak istersin
uçamazsın!

kırmaya kurgulanmış her kelime en can alıcı yerinden kırar seni!
hiç kimseye göstermediğin en zayıf yerinden kırar!
mahreminden…
ta gönül evinden kırar.
sen kuşun kanadından bile korurken onu…
o senin hiç yaşamadığın çocukluğunu bile kırar!

kırılırsın!
alaturka bir meyhanede yanlışlıkla yere düşen bardaklar gibi değil…
yunan müziği eşliğinde kırılan porselen tabaklar gibi çatır çatır kırılırsın!
seni öyle bir bırakır giderki…
içmediği bir kadeh rakı gibi masada kala kalırsın.

kül tablasında unutulan siğara gibi, seni kendi kendine yanmaya mahkum eder
yanarsın…
yanarsın…
yanarsın…
dikiş tutmaz yaralar gibi…
kanarsın…
kanarsın…
kanarsın…

aradan yıllar geçer…

tam yokluğuna alıştım dersin
hiç ummadığın bir anda çıkar gelir!
sevinirsin fırtına beklerken, güneş açan balıkçı gibi…
sarılmak istersin ona sarılmak, onsuz geçen günlerin özlemiyle sarılmak.
oysa…
o bir cam faaunusa gizlemiştir kendini
çok mutlu olduğunu sana göstermek istemiş
ve hala seviyormu diye, sınamıştır seni!

işte o zaman öyle büyürki öfken…
ona ait bütün sevgi kırıntılarını, o öfke seli yıkar geçer
bitmiştir artık her şey bitmiş, aşk bitmiş sevda bitmiş!
pişmanlık bir diken gibi büyür içinde
anlarsınki bütün yaşananlar koskoca bir hiçmiş
resmine sok kez bakıp yırtıp atarken
bir cümle dökülür dudaklarından…
-ne kadar çirkinmiş…!