söylesene !..
çatlayan düşlerimi, kırılan umutlarımı
sıvadığım gözyaşlarımla
kapanır mı izi ,tüm yaşanmışlıkların ?

ben hala sendeyken
nereye gitsem gelirim ki kendime !...

kestiğin şahdamarımla
nereye kadar yaşarım söyle !...

:(

söylesene...

mısralarını yüreğimin soluna bir ok gibi oturtan komşum,
içimizde ne barındırsak başka ağrılar veriyor bedenimize
eksik kaldıklarımızı düşündükçe
fazlası olanları süzüyorum bazen göz ucumla
bel kide
söyleyecek çok şeyimizi yutkunarak düğümledik boğazımıza
ağrımız ondandır dinmez...

ah elysa,
bırak can çekişsin
bırak kan revan olsun dört bir yanımız
ve bırak dağınık kalsın toparlanmayı bekleyen her anımız

gözleri vuslata hasret olanın gönlü (aşk)a nasıl doyacak ki can
öyle bir krap girecek ki yüreğimize
belki de
kimseler görmeyecek ardımızda bıraktıklarımızı

ah be can,
nasıl da asılı kalıyor umutlarımız mavisinden yoksun gökyüzünde
nasılda basıyorlar üzerimize bazen acımadan
ah canım ...!!dedikçe canımızı alıyorlar işte...
:((

sen yine
elleri açık gezen ol
sen yine
emanetine sahip çıkan ol
ve sen yine
içinde ki boşluğu doldurmasını bilen ol....


cansın!
geç kalmışlığımın özrü ile
tebrıklerimi bırakıyorum mis kokulu gönül bahçene
sevgiyle can...
sızladım yine...