çocuk çok bilmiş
ışıklar içinde gördüm onu
sarışın tutucularla kanatlanıyordu
çabuk geçen her şey için bana aittir demek
demek böyle bir şeydi

şehri adımlarken ve kaldırımları
yanlış harfler bulup sözleri başka yerinden tutan
değişen yağmur safhaları
detay bu ya ıslanırken parmağında bir his
ötesini hatırlamadığın masal oluyor

yürümeye devam edersin
yahut başın kalbine gömülüdür
iç sesin çağırır konuşur ağırlaşır
karşı çatıda güvercinler bu akşam
şemsiyelerle mutlu olacak desem gülümsersin
ne de güzel konuşuruz seninle
içime sinen sıcaklığın

aldanmıştır ferah sokağının başında
bu yolun sonunu görmeye hevesli
küçük adamlar ve adımları
ve o kadim boşluğun sarhoş kardeşi
boynunu büküp bize elveda dedi

biz silik tabelalarda ismimizin yok sayıldığını biliyorduk
belki de başka ülkelerin çocukları gibi
anlaşılmayan sesler çıkarıyorduk
bir vapur gürültüsü
inmeye hazırlanan demir bir uçak
kabahat sayılabilir hiç bir şey bilmediğinizde

ama susarak bana baktığınız için teşekkür ederim
ağız yarama süs olsun diye
yeni acılar buldum kendime.