19
Yorum
35
Beğeni
0,0
Puan
2242
Okunma

www.edebiyatdefteri.com/siir/870129/kendimle-soylesi---.html
Keskin bir başağrısı göze vermezken aman
Hafızamı zorlayan fikirler düğüm düğüm
Varıp üstüne doğru isyanla gezdiğim an
Gecenin kör bahtına sızıyordu tebessüm
Birikmiş hüzünleri eziyordu tebessüm
Hayat külliyatında eser benim eserim
Kaç evrim yaşandığı söylenecek hâl miydi
Hasılı bu dünyada nerdeydi efdal yerim
Bir hiçliğe sığınmak doğrusu muhal miydi
Yoksa orada olmak tescilli ikbal miydi
Üzerime sürgülü ömre ait yaşamın
Biri bahar biri yaz biri de hazan dolu
Dörtyanı çepeçevre sancılı bir kuşamın
Kışlara göç verdiği yağmur, boran, kar, dolu
Cehdimle sabrın ecri bağladı eli kolu
Susmalarda maharet dili yokladı afet
Bir çok içli çekişle kelam döndü tetikten
Çok geçmezdi kimbilir kopacaktı kıyamet
Bir pervane kanadı uçtu tahta eşikten
Uykular yere düştü yaslandığı beşikten
Bin bir türlü duygunun izafeti sınırlı
Yine de hayallerim mucizelerle esrik
Talebin çokluğundan ruhum yorgun, can harlı
Cismani tarafımdan kalbim olunca tahrik
Gönül mimarı yanım, şükrü etti tedarik...
Nezahat YILDIZ KAYA
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.