ŞİİRİ SESİYLE ONURLANDIRAN HASAN ABİME
ŞİİRİN MÜZİĞİNİ BELİRLEYEN MİNE ABLAMA BEN VE DEVRİM ADINA EYVALLAH
Devrim Yusuf’a
...

sonra deme yap!!!



yaralarımın kabuğuyla
örttüğüm zaman üşümelerini
sıcaklığı yüreğinde büyüt diye
hep kanattım acılarımı

...

suçsuz oyunlar oynamaya başladığın dün
bugünün birazdan geçip gidecek zamanına karışacak
yarın beklediğin tazeliğiyle olmadığında
en bayat hüzünleri giyip
bir sonbahar kurup aklında
teker teker dökeceksin kurumuş umutlarını

hayat
dramatik boşlukların yalancı mutluluklarla doldurulması

sen
elini uzatıp göğün salıncağına
salladığın zaman güneşi
belki de düşlediğin dünyanın azını büyütebilirsin

benim gibi yana kaydırdığın gülüşünle sev herkesi

bilmenin ötesinde kabullendiğim
kendi içinde yapmak istediklerimi yapamamış olmamdır
halbuki dar geleneklerin istismarını hiç onaylamadım ki

bilir misin
anneler vardı kirli yazgıları gözyaşlarıyla yıkayan
dik bakışlarında hürriyet doğuran adamlar vardı
kuşatılmış kentlere yağardı ölüm
ve bilir misin
hala devam ediyor hayat
bunca acının kanamasıyla

her kadında güzelliği tarif etme
sevdiğinde bul tüm güzellikleri

aşkın kırk yerinden baktım oğul
ya bana siyahlar düştü
ya da gözlerimin siyahında öldü sevda
sevmek alışkanlık değildir
alıştıklarının dışında bir yerdir
ateşe sor, suya sor, toprağa sor
iki kere sevemezsin
bir kez tutulursun birine
kanaya, kanaya,
ağır yaralar içinde
gülerek, ağlayarak sevdalanırsın işte

bir ben miyim deme
iskeletinden başka kaybedecek olmayan yaşıtlarını düşün
okul bahçesinde
panzerin altında kalan Sevcan’ı öğren
adına yakışır yaşa
ama yolunu kendi düşlerinle çiz

hangi kitabın inancıyla açarsın ellerini
hangi yanınla seversin evreni bilmem
sadece uğrunda onurunu kaybetme
insan kalabileni buyur et ruhuna
ayırt etme, ayırtma kendini

sağanak yıkıntıların çağında
kederiyle ayakta durmayı başaran ustaların
kendini bozmadan çıraklığını yap


karanlık seven adamlara aydınlığınla başkaldır

her mevsimin kendine has dramı, felsefesi, efsanesi vardır
ömrün kaçıncı rakamında olursan ol
takvimlerin sayfalarına aldırış etmeden yaşa
susma susturulmuş yarına
bazen de sus haklılığını sessizce batır zulme
doğruların zoraki olmasın
benim yanlışlarıma karşı çık
doğrularımla onurlan
sen karar ver adamlığına
kimseler gölge etmesin ruhuna
ben dahil..

bazen aklın karışır, en dağınık halinle devam et yaşamaya

risk almaktan korkma
kaybetmek doğuştan varlığımıza armağandır
kazanmayı hırsına yenilerek değil
azminle büyüterek şereflendir

şimdi
düşle bütün sancısıyla hayatı
hiçbir yeri hayal etmeden vapurları seyret
martıları doyur
kedilere üzül
aç insanlara ağla
vicdanlı ol
mazlum halklarıyla oku kitapları

anlamadığın herşey adına
anladıklarınla sorgula hayatı


ben sana umutsuzluğun tekelindeki dünyayı anlattım
sen umudun şafağından koparıp renkleri
insan kalışının göğünü boya şimdi


...