bizim burada kiliseler erken kapanır,
son duası ağzında sıkışıp kalmıştır papazın..
bizim burada ezanlar kesik kesik öter,
Müezin almıştır son ihtarı
ne yapsa çaresi yoktur
zaman tükenmiştir,
bir bilinmemezlik başlamıştır artık...

evet;
bir bilinmemezliktir bunların tümü
her şey yitirilip kendi kaderine terk edilirken
neden diye soramadık
bu baş belası kafa patlatan şeyin ne olduğunu
neden diye soramadık,
yüzümüzün diğer yanında oluşan ve her kümesinin
yürek patlattığı nemli ve gerilmek üzere olan kırışıklığın adını….

Oysa bizim burada çocuklar koşarak yürüyorlar,
Tebessümlü bazen de hıçkıra hıçkıra ağlayarak
Çünkü önceden oynanmış danışıklı bir dövüş sahnesi vardır
Cellat ve kurbanlar çoktan seçilmiştir..

Bizim burada çocuklar elerine oyuncak diye sivri bir kıymıkla dolaşırlar…şaşkın ve umutsuzdurlar..
göğüslerini kanatırcasına tırmalamışlardır…
Kimse hesap sormaz,
Sual nedir bilmez..
Bizim ülkede duvara çivi ile mıhlanmış
Gerile gerile havaya uçan çığlıklar vardır….
Umut yoktur…
Güleç yüzler tükenmiştir….