sevgilim
planlanmamış yolculuklar başlar belki
bavullara koyulur kitap aralarında resimler
gece renkli elbiseler giyinilir
ve düşer yola öyküsü berrak insan
herşey bir anda olur
iyi niyetli bir yaşam kurulur
renkleri ırmak umutlarda

düşün
dağlar
iki yakası yağmur açan krizantem toprakları
otlara yürüyen akarsuları,ayı,güneşi
uzak esmer akşamlar uyandıran kentleri

yoksul sabahlara gülümseyişini al gel o vakit
bağdaş kur sofrasına umudu yamalı çocukların
bir omzunda göç kuşları
bir omzunda yediveren çiçekler
katığın o temiz sevecenliğine uzat
beyaz bulutlu ellerini

pus kokusuna geçmiş geceler sevgilim
sokaklarda eylül,caddelerde sonbahar
bir çingenenin
kemandan hüzün koparışını düşün
ayakları çıplak kediler seyirci damlarda
omzuma acıkmış başın dirilmiş içimizdeki aşk


bakarsın
bir gidiş son ayrılığa bilet keser
sığ yanlarıyla hayatı alarak
hayallerini gömecektir bir yerlere

kuytuluklar vardır ağzına kadar karanlık dolu
ve yanıbaşına düşen duvarda yazılıdır yaşamın anlamı

yürüyordur yalnızlığıyla bir adam
evin sessizliğinde ağlıyordur kadın
bombalanmış bir kasabanın tüm ışıkları
kimseler görmeden kapatılmıştır

aranıyordur vefa,soruluyordur sevgi
açtır birileri,susuzdur kara bir yer

sevgilim
belkide acıklı eski bir şarkı dökülüyordur
siyah beyaz sesle
kırık dökük ihtiyar bir radyodan

yinede umut ediyorum
ettiğim kadar seviyorum seni

çarşıda meyve tezgahlarında taze gün
birikmiş yorgunlukların arasına karışmış
yarı aydınlık yarı loş sohbetler

seni düşünüyorum yürürken
karşıdan beni seyrettiğini hissediyorum
umut ediyorum sevgilim
ettiğim kadar özlüyorum seni

ve çalışıyorum alın teri dökerek
tohuma,somuna,düşe,hayata,varlığına amin
and olsun ki yüreğimin ibadetinde saklıyorum seni

kentin yücesinde yeşiller
önü uzun uzun serpilmiş mavi
karşısı bir garip İstanbul
gök içinde yirmidört saat gözlerin
ve seyrinde yaşamak
güzel bir zanaat sevgilim

adını takıp dört ipli uçurtmaya
ağacın dallarına bağlıyorum
ve sırtımı verip gövdesine
biraz çocuk
biraz devrim
biraz kadın
biraz emek
biraz hayat şiirleri yazıyorum
ve topluyorum onları
topladığım zaman
bir şiirde sen oluyor hepsi

sevgine bilenerek solumak hayatı
dövüşmek gibi,yiğitlik gibi,korkmamak gibi

her gözlerimi kapadığımda
uykuma rüyalarla firar edişin
aklımın eşkıyalığına kavga sevgilim
uyanışta
gülümseyerek hatırlamak suretini
çoban ateşinin üzerindeki
kir pas içindeki demlikten
bardağa dolan çayın tadı gibi

yani
balıkların özgürce yaşarken
ağlara takılması gibi herşey
hayatı umutsuzluklarıyla kucaklayıp
umut ederek sevmek sevgilim


...

kısa metrajlı hayat kaç kez sevebiliriz ki ...