Bu günde hayra yordum
Yorulmuş düşlerimle yoğruluşu mu

Sen olunca yetmeyen zaman
Sensizde geçmek bilmiyor

Geceler uykumu haram kıldıkça
Taşınmaz oluyor özleminin ağırlığı
Yokluğun doldum dokunsalar ağlarım çığlığı


Bir ağacın gölgesine serdim çıkınımı
Azığım sendin
Ben topraktım
Sen güneş
Sen uzaklaştıkça
ben yandım

Yarım değilsin,
Yaramasın
Sen kaşıdıkça,
Ben kanıyorum

Bilirimsin

Birçok acının kat sayısıdır
Yarin yarene hasret sancısı

O yüzden

Uzaklaşmak istersin bazen
Dünden bu günden ve ömürden
Yolunu kaybedersin
Yok, oluşunu izlersin
Ümitsizce
Ve çekilirsin içinde bir köşeye
Ritmi bozuk bir atışı dinlersin
Sessiz ve çaresizce
Öleyim hani dersin öleyim
Ne önemi var gömüleceğim yerin
Ha bir adım beride,
Ha bin arşın ötede
İçinde hasret olduktan sonra

‘’ uykun kaçtıktan sonra yastığın tersi de aynı düzü de aynı’’


Can Cezayir AYDEMİR