Suskunluktur şu nabza şerbet
Bil mukabele sevgili,
Huysuzluğumdur bana dair tek namzet.
Kuytu uzaklıklarda kıvranan şu sefil yürek
Sanır mısın ki
Boşa ağlamakta yer gök…

Hey neyse ya da her kim ise
Uzağımda duran
Eşkâlimdir beni ben yapan.
Biraz kovuşturma
Gelip gittiğim bitmek bilmez
Onca koşturmaca.

Yeni uyandım o bitimsiz, ılık uykulardan
Gördüğüm son surettin rüyalarda yansıyan.
Biraz efkâr biraz özlem
Dipsizdi ve engindi o deniz,
İçinde ben ve tutsaklığım
Sona geldi her şey bir anda
Nasıl da tasavvur etmiştim oysa
Sonsuz sandığım her şey nihayete erdi sensiz.

Umutlar mı köreldi ben mi
Tutku muydu hayal mi
Olsa olsa yaşamadığım o nadide duygu
Biraz efsun biraz gözlerde kaldı buğu.

Hasta sanmıştım
Sevgiymiş tek eksiklik
Sonsuz sanmıştım
Bak, gör tüm düşler bitik.
Bir ben beni benden eden
Hayalinmiş demek ki bu ruha gereken.

Yeşerirken o pembe güller
Tomurcukları idi göğe yükselen dilekler,
Yalnızlık başa bela,
Kul köle olamadım yoluna.

Bir doğum sancısı gibi ağır
Sağım solum görmez
Bir o kadar sağır.
Görüp göreceğim o nadide düş
Hiç olmadığı kadar yandı şu bağır.

Yine düştüm yollara
El pençe divan durdum bir kez daha
Uğruna yandığım sevgili Hüda
Sesimi duysan da duymasan da
Bir kez gömülü kalmışım o dipsiz kuyuda.