hiç konuşmadan göğsüme kadar indirdiğin
koca dağı avuçlarında görünce
kuşlar mı neşeli bilmem
uçasım geldi

türlü şekilleri ile insan boşluklarından geçtik
yan dudağına acı sözler iliştirenler
yanağını şişirip üflemeyi bilen
ve parmaklarından piyano sıçratan gelincikler
bütün gece böyle geçti
sırt üstü yıldızlara yuvarlandık

bilmiyorum
ilerleyemeyiz belki
dönüyor toprağın altında karıncalar
duvarlara bağışlıyor ağlayan birinin gözlerini
birden bire olgunlaşıyor incirler
dallarını seyrediyoruz aynı yerden
ayrı zamanların biriktirdiğini

hep bu anı ile yaşa
duyuyorsun dağınık olduğunu
üstümüzde büyüyen yeni alevler
elleri bir birine kenetlenmiş bitecek
bir aşk için ne çok şey istediğimi
kendi gölgesine fısıldayan biriyim

kurtarın bizi bu ışıldayan gökten
yarınların sevgisinden ve ötesinden
bulutlarla kendini tamamlamış bir sabah
dinlensin avuçlarında
bana masumiyetini ver.