öncelikle
ama özellikle değil
bir sineğin ayaklarıyla aklımıza konan
hurafeler. ve konduran
hayat bilgisi içindir
:
kesin çizgilerin altında
kendini kesip kaça böleceğini bilen
kadınlar. tanrının ayaklarına kapanıp
gözlerini kapatan adamlar. zorlanınca
tünellerine tunç dökülen sınırlar
evlere kapanan kalıcı duygular
ile. evlenen yurtsuzlar arasında
çamurunu ıslatıp. yüzünü
yontmaya başlar akıl

_çünkü çarpıtılmış bazı mimikler için
çığlıklarda ağız fazla açılmaktadır_

bozuk bir meme gibi. göğüste
emildikçe söner cehennem
sünen günlerde. kimse
yazma bilmediğinden endişe etmez
okuyabildiği sürece
sürece dahil olan şiirlerin
tanıklığı geçerli değildir. aklın
silindirleri harekete geçtiğinde

_bir basamak daha inilir
incelikler tepesinden_

ve ardında aradıklarını bulmak için
içinden atıldığı ışıkla. içine
atıldığı dünya arasında doğrulur
akıl. bu sırada kin doludur

dinler. durmaksızın dinler
anlatılan acılar. göktaşı kadardırlar
oysa yakamozlar ve gençlik geçicidir
ılıman kumlara karışan. kaçamaklar
öpüşmekten dudağı morarmaklar
hiç umurunda olmadan öylece
yatağa uzanmaklar. geçidir
bunları bir fazlasıyla bilir akıl ama
bir akne gibi kalbimizi lekeler
ergenlik çağlarında

_çat kapı dikilir. iğneden ipliğe
ipe sapa gelmez seneler
ve varlığı. bir varlığa armağan edenler_

kazılarda ortaya çıkmaz
o çok amaçlı inançlar. ve akıl
kapalı kapılar ardındadır artık
şifreleri taşıyan kurye
ne zaman silkinse. alım
yoldan çevrilip. hizaya çekilir
herkesin içinde. kuşkunun kolları uzar
ve hareketli coğrafyası durulur
evlerden başka çıkış yolu yoktur
sokağa. uzaktan bakan insanların

_beyaz çitlerden çıka gelen
ve çıt çıkarmayalım diye
sesimizi çıtçıtlayan
bir doğum travmasıdır bu
öncelikle değil ama. özellikle
ölünür. yarım yamalak_
1872bin14İst.