Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
sadece ucuz bir roman kadar unutulmuşum unutulmak nasılda koyuyor yalnızlığın terk kokan adamına
...
daha gemiler denizin karnını keserek özlemler taşımadılar
gece içinde suların lacivert açtığı zamana martı sesli aşk yüreğimi olanca düşmesiyle atmadı
sustuğum kadar tütün ağacının gölgesine sığınmış kentin hayallerini sarıyorum rüzgara dalgaların her kayalara ıslak öpüşler resimlediği vakit cebimden çıkardığım kestane renkli deftere seyir halindeki yalnızlığımı karalıyorum
ödünç alınmış bir fotoğrafın hiç tanımadığım yüzlerinde aradığım kim çoğukez yargılayıp astığım harflerin hangi vatana ait olduğunu anlamadan nasılda tek tek kazıyorum duvar pütürlü sayfalara aklımın zorlandığı düşlerimin rehin zamanlarında bir denizi alıp koynuma tüm ayrıntıları öldürüp geriye kalan haliyle acıtıyorum ömrümü
meczup şairliğin amatörce utangaçlığıyla şu fani ruhumun her aynaya baktığımda ölmesine gücüm yetmiyor turnalar gelip geçerken göçmüş yolculuklarımdan üzerime sinen vefasız anıları bir çırpıda çıkarıp atmak imkansızlığın çok ötesinde bir yarın
bağışla anne gülümseyişlerim kırk yerinden ağlamalarla kırıldığında cevapsız bıraktığım yanlarımı süpür günaşırı ve acılarımı bir telgrafın kısacık uykularına yatır bağışlanması keşkelere takılmış bir ömrün uçurtması hiç uçmamış çocukluğunu giyinip şu denizin büyümüş vaktine def ediyorum kendimi sanki masalsız bir kalmayla ağır küf kokusunu kapatıyor tüm pencereler bağışla anne kimlik tespitimi gece kuşlarına bırakın birazdan kalkar duygusal bir yığılma ve vurur kahrolası heybetini gölgemin suratına
...
nasılda acıktı maktul gözlerim bir sabaha doymak günaydın diyebilmek baktığı her surete aynı kaldırımları adımladığım camekandan geçen sevgiliyle ve hiç uyandırmadan yalnızlığımı merhaba doldurmak her önüme düşen sese
görüyorum her gözün buğusu bir camın yansıması oluyor kış puslu aşkta sarkaçkarın altına tünemiş güvercin kadar kahin ıslak bir kedinin titremesi gibi yıkıcı aşk
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
KÜL MEVSİMİ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
KÜL MEVSİMİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Askin felsefesini değişik tarz , Ve boyutlariyla , Anlatan guzel bir siirdi , Gönülden tebrik ederim Ben niye yazamıyorum böyle usta dedim kendi kendime =(
sustuğum kadar tütün ağacının gölgesine sığınmış kentin hayallerini sarıyorum rüzgara
Bende sustum şair'' ve ikinci tütünümü içip, bir romanı sindire sindire okumaya başladım, bitmesini de istemedim... Tılsımlı kalem sizin kaleminizin sihri var ve şanslıyız biz edebiyat severler...
bağışla anne gülümseyişlerim kırk yerinden ağlamalarla kırıldığında cevapsız bıraktığım yanlarımı süpür günaşırı ve acılarımı bir telgrafın kısacık uykularına yatır bağışlanması keşkelere takılmış bir ömrün uçurtması hiç uçmamış çocukluğunu giyinip şu denizin büyümüş vaktine def ediyorum kendimi sanki masalsız bir kalmayla ağır küf kokusunu kapatıyor tüm pencereler bağışla anne kimlik tespitimi gece kuşlarına bırakın birazdan kalkar duygusal bir yığılma ve vurur kahrolası heybetini gölgemin suratına
muhteşem harika ya diyorum usta eli bu şiir farklı çok anlamlı saygım o yazan ellere tşk