Bakışın bir rüyaya sığınıp yıllar yılı
Aklımın eşiğinde hiç durmadan süründü
Gönle uzanan yolda zira hatrı sayılı
Hicret iklimlerinde beş vakitte göründü


Serimin kubbesinde yazılan ’ bir tanesi’
Senli dönencelerde işlenmişti, derinde
Ezeli düşlerimin ömürlük nişanesi
Günden güne küçülüp iz koymadı yerinde


Tüm saatler uykuda nidanda yaz avazı
Hatırlar mısın bilmem taşınmıştın şehrime
Sonra da yüksek uçup lisanımdan niyazı
Çalarak gamsızlıkla katılmıştın seyrime


Dumanlı gözlerine renk veren sarı zifin
Günden güne değişip arada solup gitti
Müşterek hüzünlerden incinmişliği kesin
Körelttiğin duyguyla fundalıklarda yitti


Dalı kımıldamayan mevsimler vadisinde
Buruk mutlulukların oynaştığı yerdeyim
Olgunluğu unutup büyüme yedisinde
Ağlaşan bulutların kaynaştığı yerdeyim


Şimdi dur, gözlerime bak yalansız, riyasız
İçli ayrılıkları bu kez orada bırak
Paramparça düşlerden bakışların rüyasız
Çıkıp gitsin uzağa...Ve, kendine iyi bak.


Nezahat YILDIZ KAYA