Daha seni tanımadan, kimsin,
kimlerdensin ?,
bunu dahi bilmeden şiirlerimde yetiştirdim, büyüttüm içimde,
çocukluğumu kattım sevgime,
rengarenk misketlerim den simsiyah saçlarına taç yaptım,
yaptım da, takamadım ...
Artık soru sormuyorum kendime, cevap aramıyorum,
cevap buluyorum, kendimi ikna adına ...
fidanlar ekiyorum,
yüreğimin çoraklığına,
yetiştirmeye çalışıyorum işte,seni tanıyana kadar,
ve bununla kendimi avutmaya çalışıyorum,
kimseyi sana en ufak bir özelliğiyle bile benzetemiyorum ...
nasıl koyuyor bir bilsen...
sahi;
nereden bilebilirsin ki ?
şimdi bir mevsimlik, sadece bir avuç dolusu ’Aşk’ kaldı bende,
kalbime henüz söylemedim,
tebessümünde cenneti vaad edenim,
beni umursadığını umursamıyorum, biliyor musun ?
..... yüzün yer’yüzümdür,
bunu bilmelisin, yabancı’m, kadınım ...
yap bozu darmadağın edilmiş çocuklar gibiyim,
hep bir parçaya eksikliğim, eskiliğim ...
......aşina olmuş,
ortalıklarda kullanılan kelimeleri, söyleyememiş olmamın müsebbibi’sin sen .!
sevdiğim,
ama tanımadığım sevgilim, kadınım ...