şarkılar söylemek lacivert bulutlara
güllerini sevdiğimiz uzak bahçeler
onun saklı düşlerini gözlerinde görüp
tekrarı olmayan bir yola girdiğimizde
sevda senindir

bir mutluluk çoğalmasıdır yaşam
tekliğin kaybolan arzusunda
nereye sığınsam senin yüreğin
omuzlarında duyduğum saadet
huzur senindir

yıldızların sonuna doğru
çekip gider içimden ümit
sen gelirsin karıştırıp saçlarını yalnızlığıma
ışıl ışıl büyüyen
umut senindir

tükenir bütün limanlar bazen
suların kıyılara söylediği şarkı
düşer ellerinden göğe
boşalır kanat aralığı bir his
boşluk senindir

hüzün akşamları çiçeklenir göğsümüz
vadi sislerinde ışıltılı şiirler okuyan rüzgar
kokusunu taşırken kalbimize
söz edip yaprakları oynatan
meltem senindir

konuşarak bize vardık
öyle güzeldi ki bahçelerdeki güller
adını ansak kıskanacak bir yağmur yağardı
dudaklarımın ucunda sonsuz sevgiler
ağlayacak olsa
bulut senindir.