Severim göz yaşlarını AMA mutluluktan akan o iki damlayı.

Başka bakar mutluluktan, ağlayan gözler. Acı, keder, özlem, hüzün yoktur.

Her zaman duygulanırım, sevinçten ve mutluluktan akan göz yaşlarına, dayanamam.

Uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz, gece. Rahmetli Aşık Veysel in deyimiyle.

Tüm yolların gecen ve gündüzün mutluluğa çıkması dileklerimle.

Seven yüreğine sağlık.

"camda yüzün beliriyor yağmur ardından
yüzüm gibi ıslak..."

Ve,duygularım,yağmur ardından camda beliriveren yüzüm gibi ıslak yüzüne dalmışken...telefonum çalıyor...içime nakış nakış işleyen o ses diyor ki bana:

"‘’gidiyorum bu şehirden, veda için aradım’’ diyor...Bu bir veda idi...bu duyduğum ve duyacağım en son veda sesiydi...Alabora oluyor tüm dünyam..tam da ben senin herşeyine çok muhtaçken...



O sesi son kez duyacağımı biliyordum artık...yüreğime saplanmıştı o ses artık...Ve...

"dudaklarım kelimelere küsüyor sanki
çıkmıyor boğazımdan aklımdaki cümleler
kilit oluyor dilim, soğuyor tenim baştan ayağa
‘’güle güle’’ diyebiliyorum ardından
kendime iyi bakmamı diliyor sonlandırırken vedasını
oysa iyi bakmak için ona muhtaç benliğim
bilmiyor, dahasını..





parmaklarım donuyor
oda buz kesiyor birden
yine yağmur başlıyor
ve
küsüyor dakikalar saatlere
saatler günlere
günler senelere..





çiçekler soluyor
değişmiyor hiç mevsimim
telefonda çalmıyor üstelik
kimse bana sen gibi
kendime iyi bakmamı dilemiyor..

Artık,kimse sen gibi,bana "kendine iyi bak"demiyor artık ey sevgili......

"bu şehir uğurluyor seni
başka şehirlere , yağmurlarla
yüzün camda beliriyor yine, puslu
ve ben öpüyorum ıslak şakağından yaşlarla.."

Başka şehirlere uğurladıktan sonra seni,gene başka şehirlerin yağmurlu camlarında yüzün beliriyor puslu camlarda..Ve,gene öpüyorum ıslak şakağından,gözümde yaşlarla...

zordur vedalar..hele bir telefonla yapılıyorsa...hele bir tren istasyonunda,otogarda,gemidekine mendil sallayarak veda etmek...ternlerin,telefonların,otobüslerin ve gemi sirenlerinin sesi,ambulans sesi gibi acıtır sizi...bir bedenin son yolculuğuna gidişi gibi...zordur vedalar...hani der ya koca şair "sallanmaz bu kalkışta,ne mendil,ne de bir kol"..."Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden..."

ve,çok seneler geçer...kimse dönmez geri..Arkada kalanların gözleri hep nemli..şakaklarından öper dururuz da,o özlemi asla dindiremezler...

tebriklerim,ıslak vedanın öncesi ve sonrasının içini dolduran betimlemelerinizin ustalığına ve tercüman olmanızaydı,ıslak vedalarla tanışan yüreklere...selamlarımla..