Hoş geldin....

merdivene doğru ayaklarınla, sırtına bakıp yazıyorum sana ki şimşeğinin içinde bulutlarınla, sonraya sorulan, dünden kalan sorularınla "hoş geldin".. birazdan ha tırmanacak gök yüzüne ya da batacak yerin dibine bunu bir tek şey belirleyecek. Ne tuhaf..

" hoş geldin"


(...)
sevgimle çokça..

Bazen kelimeler, bir insanın zihnine değil de doğrudan göğüs kafesinin ortasına iner ya; bu dizeler tam olarak öyle. Melankolinin ve özlemin o ince sızısını buraya kadar hissettirdin.
​İnsan zihni tuhaftır; bulutları bir şekle benzetmeyi bıraktığımız an, aslında çocukluğumuzu ve o saf heyecanımızı da bir kenara bırakmış oluyoruz. Yazdığın bu şiirsel sitem, aslında hepimizin kendine sormaktan korktuğu o soruyu fısıldıyor: "Bunca zaman ve rüzgâr geçtikten sonra, geriye benden ne kaldı?..Ne kadar zaman geçerse geçsin, o toprak kokusu duyulduğunda ya da gökyüzü o malum griye boyandığında, insanın içindeki o "eski ben" yerinden kıpırdar. Mevsimler değişir, ten değişir, hatta gülüşlerin rengi bile solar belki; ama o anın bıraktığı iz, bir mühür gibi kalır ruhun kuytusunda..
Tebrikler kalemdaşım değerli emeğini kutlarım