İki haytanın akşama doğrusu...
İkindiyi haber eden kubbeler,
Gökten sıyrılan güneş yavaşça
Ve ayrılığa sürükleyen bir tramvay.

İşte peron 36, ilk girişi geçince
Çıkış bulan soğukluğun hemen önü.
Biz gibi hayta sevdaların
Keskin dönüşlerin, ağlamaklı gülüşlerin
Ve kırılgan heyecanlar ordusunun
Konuş yeri, bu şehrin pervazı...

Yakın gelen seyahat ölümü andıran
Eşiğinde gidişlerin, fırtınalar barındırır
Başları bükük ve ağlamayı saklayan kahkahalar
Yuva yapmış gerdanına serçelerin
Habersizce uçuşan güvercinlerin.

Ellerini aç
Biliyorsun gidişlere güvenmek mi
Yoksa dönüşlere inanmak mı...
Sezdiklerim asfalta kazınmış ihtimaller
Sevdiklerim hep geçercesine
Kan gibi damardan, geçip döner mi?

Gözlerini aç
Ağlamak biletinde birikmiş
Gece ışıldağı gözlerin değmesin yere.
Döner misin?

Beklesem...

Geri gelir misin? Yoksa
Hiç gelmeyenler gibi...
Dilim varmıyor...



Bahattin BERKDİNÇ