rüzgarın başını arkaya bükmesi
ellerini açıp iki yana gizlemesi bildiklerini
hafif bir selam ve dans
geriye dönüp zamanın gövdesinde
yüze kadar ağlayacağım

bizi ilk bulan kör olsun derken
o eski ağacın dibinde hiç değişmeden
kuşlarla aynı şarkıyı söylemen yok mu
gelmeyeceksen hala ebedir sesin
uzadıkça her bahar dallar
gökler bizi mezarında dinlesin

beni sana karıştırıp buruşturan
üst üste gelen acımızı uzatıyoruz biraz
deniz var demiştiniz
yürüdüm yıllar boyu yok
ve dağın ardındadır diyerek avutan hayaline
çarpan bir çiçek bile buldum
suyun beyaz ellerinde gözlerim
gül seni arıyordu

onarılmamış kahkahalarınız
ama en çok o garip fısıltı yayılıyor
ağaçlar ve masallar korusuna
ellerimin üstünde onca yıl
mutlu kalıyordunuz yeşil

bilinmiyor yazan gizlemiş
ama bir sihirbaz var arkanızda
zamanı akordeon kıvraklığında akıtan
renklerin tonu atar
boşluğa dokundukça.