Şimdi yıldızlar toplanıyor gözlerimin çukurlarında
Ufkumda geniş bir sessizlik
Ve umrumda değil mevsimin gel-git rüzgarları
Kızıyorum kendime böylesine bir yalnızlığa
Merhamet ettiğim için sokarcasına içime..





Uzanıyor yüreğim soğuk taş duvarlara
Biraz sükunet
Ben ki güneşin yolunu bekleyenim sedasız
Ölüm gibi gelir bana içime bıraktığın ayazlar
Uçurumlar beğeniyor intiharı için sevişmelerim koynunda
Yerim soğudu yatağının sağ tarafında
Ne zamandır yokum?
Hafızamda kalmadı takvimlerin günleri
Topraklar attım yüreğime ağlaya ağlaya..






Kıyamet gibi,
Cehennem gibi,
Yokluğun..






Yıldızlarım da yok artık gökyüzüne padişah
Güneşler gelmiyor üstüne saç diplerimin
Ve intihar edip edip ölemiyor sol’um
Boğuyor senden kalanlar bir bir soluğumu
Vuruyor kıyılarıma kendini acımasız yokluğun..