Küskündü her şey
Yer,gök,rüzgar..
Feri sönmüş yıldızlar sıkışmıştı gökyüzüne
Feneri yanmayan sokaklar..
Öfke dolu rüzgarlar çığlık çığlığa
Bitmeyen yollar uzamıştı yokluğunda





Yani;
Hayat bitmişti
Tükenmişti kalemi sevdalarımın
Denizler martıları reddediyordu üstelik
Bulutlar çekilmiyordu önünden güneşin
Yağmur dinmiyordu bir türlü
Toprak hep ıslak..





Adeta bu masa- tabure
Bıktı benden geceleri
Yatağım terime hasret kaldı
Odamın kahrı öldürdü çiçekleri
Yokluğunda
Aralık kapılardan seni beklerken
Ayazlar girdi yüreğime usul usul..





Buz gibi ellerimle uzandım hasretine
Her şey küskündü sevgili
Söz kalmadı dudaklarımdan dökülesi
Bomboştu kafesi kanaryamın
Ki o bile terk etti yokluğunda..





Kurak bir çölün kumu gibiydi
Arta kalan hayatım ardında
Bir gün gelişin vardı ya, beklenmedik
Bir çocuk neşesi gibi bayram sabahlarının
Ki bayramdı o çaldığın kapı sesi
Hayata döndü gecelerim
Yokluğunda buz tuttuğum kadar
Gelişin kavurdu yüreğimi..




Şimdi ben de sayarım insanlar gibi
Takvim yapraklarının senli günlerini..