Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
vazgeçtiklerim kadar hür bir hayat bırakıyorum sana bir çok boşluğu doldurabilecek kadar aşk var içinde ellerine sığdıramıyacak kadar da eller göreceksin gözlerinde ama hepsini tutup savurmak isteyeceksin gökyüzüne
geceleri uykuların bin bir çeşit yol çiziyordu düşlerinde sabahların ise hasretindi zaten senin için hiç olmamıştı ki hep karanlığın içinde gizlice yürütüyordun kalbindeki ihaneti ve ben bilip de susmanın acısına uyanıyordum her sabah
duydum ki şimdi kalbindeki kırıkları saymaya başlamışsın terk edilmiş bir aşkın kurbanı olmuşsun şarkılarında sen bide gel de benim yüreğimdeki parçalara dokun tutacak bütün yerleri harabeye dönmüş arka sokaklarda
biliyorsun hayat kısa ama çok uzunmuş gibi duruyor mevsimler dörde bölünse bile sırayla yaşanıyor uzaklar bile yakınlaşmadan uzaklaşmıyorsa benim gidişim de sebepsiz değildir sevgili
gözler yalan söylemez ama saklayabilir ellerini eller ise dokunursa gizliden incitir sevdiğini bir yürekte birden fazla aşk olursa köreltir benliğini unutma sevgili sen aslında bir hiçtin ama kendini çok iyi avtutabildin
içine sığdıramadığın fazladan bir cennetmiydi yüreğinde ki elinde olan her sıcaklığı bir marifet mi saydın kalbinde ya da içinde kocaman bir boşluk mu vardı farkedemediğin bilmiyorum ama benim ise tek bildiğim her gün gözlerime baka baka olan ihanetin
acıyı hiç hissetmemişsin ki sol yanına ateşler düşsün aşkı hiç tatmamışsın ki kaybettiğinde kıymetini bilsin kalbin hiç ağlamamış gözlerin yağmura bile sadece ıslanmak için çıkmış bedenin onca mevsimlerin en soğuk kış günlerinde bile hiç üşümemişsin
acıyı yaşayan bilir sevgili tabi ki gülmek de hakkın senin ama bir kaya da olsan elbet bir dağ sallanacaktır saplandığın topraklarda bir deprem yaşayacaksın günün birinde savuracak hayatından seni ve sen de bir gün anlayacaksın acıyla aşkın ne anlama geldiğini
hayat yaşamaksa yaşam neden yaşatmıyor bu hayatta aşk acıysa acı neden aşkın hep sonunda vuruyor başımıza neden korktuklarımız gibi en başında gelmiyor ayrılık illa sevip sevipte acıya yenik düşmek mi gerekiyor yıllarca
sen de seveceksin bir gün ve bir gün sen de kaybedeceksin senin de acıyacak kalbin titreyecek ellerin işte o zaman sen de o gün geldiğin de bir gün anlarsın dediğim o güne geri döneceksin
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Sen de Bir Gün Anlarsın şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Sen de Bir Gün Anlarsın şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.