Müslüman’sa bir kişi, fıtratının gereği
Duymak istediği ses, bâtıl değil Hakk sestir.
İnsanlığa faydalı, güzel olan ne varsa
O yolda gayret etmek, devamlılık esastır.

Gönül yarası ancak, tatlı dille sarılır
Kem söze mâruz kalsa, tam ortadan yarılır
Kalpler etten olsa da, camdan çabuk kırılır
Tül gibi ince/nârin, insan ne de hassastır.

Kimisi geldi/gitti, kimisi de sırada
Yaş yetmişe dayandı, ne kaldı ki şurada
Kimin rızkı denizde, kiminin ki karada
Görevler elvan çeşit, kimi gökte hostestir.

Nüfus girince işe, olmazlar olur/olur
Ya hayırda ya şerde, herkes dengini bulur
Yaradan yarattığı, kulunu iyi bilir
Kan dâvâsına çâre, tek iksirse “kısas”tır.

O’nun sağladığını, hiçbir rejim sağlamaz
Hakk’ı hâkim kılarsan, hiç kimseler ağlamaz
O, her çağın üstünde, çağlar onu bağlamaz
Her zaman ve mekânda, Kitap/Sünnet kıstastır…

10/01/’14
Hanifi KARA