aklımın kördüğümünden geçme
anlayamadığım kadar anlamsız zaten düşler.......

Zemheri, ötesi bahar olan mevsim...Aslında yılın en çok sevdiğim vaktidir...Bir soğuk olmalı ki gök kesmeli, bir soğuk olmalı ki iş dönüşü evine emeğini alın terini taşırken parmakların uyuşmalı,zifiri kara saçların üzerine tane tane kar birikmeli, o akşam ayazında eve gidip ,annenin üzerinde hasret buğusuyla fırından sıcacık çıkmış anne eli kokan çöreği ve vatan kokan tarhanası seni çok sevmeme sebeptir zemheri; durumu yerinde olanlara zemheri hoş şey vesselam....Rahmetli babanem anlatırdı da çocuk zihnimiz bulanırdı korkudan,"Rahman emretmiş, cehennem ateşi bin yıl yanmış, kıpkırmızı olmuş...emir tekrarlanmış bin yıl daha yanmış, cehennem ateşi simsiyah olmuş. emir bir kez daha tekrarlanmış ve cehennem ateşi bin yıl daha yanmış bembeyaz olmuş. zemheri ateşi soğukluğu ile yakan bir ateş haline dönüşmüş.... "

Değerli üstad.malesef hayat hiç adil değil acımasız katran karası...Neden bilmiyorum şiirleriniz beni olmadık,unutulmaya yüz tutmuş anılara sürüklüyor ve içimin zemherisi yüreğimi titretiyor...Yine bir anımla sizinleyim...Kıtlık zamanı Yozgat, o yiğidin harman olduğu vatan parçası...Üsük (kısaca Hüseyin) yoksul ve çobanlık yapan aileyi kıt kanat geçindiren bir eski zaman yiğidi.... Boyundan adam asılan cengaver, fakat o dönemler yozgat'ta geçim sıkıntısı zor olduğu için üsük'te civar köylerde çobanlık yapıyor böylelikle ailesinin geçimini sağlamaya çalışıyor... Toprak damlı evlerinde yağan yağmurun sürekli tavandan sızıp yaşamlarını çekilmez hale getiren ve sürekli bronşit ve astım tehditleriyle savaşarak geçen bir ömür,yarım kalan masallar,çileli bir hayat...İşte o yüzdendir ilk kızının adı Çilem...Zemherinin en can yakan gecelerinin birinde üsük eve gelmemiş , gelememiş...Tu..! Desen yere düşmez ayaz, seveni sevdiğinden ayırmış...Bir hafta sonra donmuş bir şekilde bulmuşlar ,köpeğiyle gitmiş hak yoluna, nur içinde yatsın...Atasız kalınca yuva,selvi boylu dilâ gelin kalmış beş balasıyla,çok zor geçmiş zemheri,omuzları çürümüş toprak çekmekten...Ötesi bahar diye beklemiş be baharla gelen yağmurlu bir gecede;toprak damlı evleri uçmuş başlarına...dila gelin,kaşları yay gelin,dişleri elmas gelin,mersiyeler yakılan selvi boylu maral dört evladıyla yatar yiğitler yiğidi onurlu sevdasıyla ve hikayesi anlatılır yıllardır bağrındaki yiğite bakamayan yozdat'ta...Geriye hayatta kalan bir evladı, arkadaşım dila'nın kıymetli zühre ninesi...O maral gelinin ceylan gözlü kızı...Çok soğuk bir zemheri gecesinde dünyaya gelmiş ve kadersiz demişler yüzüne karşı,oysa o bir ölüm çiçeği kardelen...Onbir yaşlarında fûlû solmuş bir çocuk resmi saklardı hatırlarım ,bacım çilem'miş derdi ağlardı;toprak dam evlerinin yıkıntıları arasından kurtardıkları tek hatıra...Çileli hayatını 85 yıl taşımış yorgun omuzlarında ve ne gariptirki bir zemheri ayında ailesine kavuştu...

söyleyemediklerim söylenmemiş sözcükler olup duruyor karşımda
ağır kül dağınığı yangınlar açılıyor iklimin gözlerinde
tıkanıp sığınıyorum Araf gizlisi bir buluta
orada sımsıkı bir sevda sarıyor ruhumu
ellerim seyyah olup dolanıyor dünyanın dizlerine
ve gözlerimi açtığımda
ezberimden geriye bir tek yalnızlık kalıyor
Azrail bekleyen ruhlar gibi..

beklenmeyen bir anda sade haliyle gelir hayat....

Her şiiriniz başka bir hayat başa bir evren ama her defasında yeniden umutlarla dolup ayrılıyorum sayfanızdan,damağımda güzel şiirlerinizin tadıyla...Hep çocuk kalmak vardı maviliklerde,ayaza vurmuş zemheri gecelerinde can babamın masallarında kaybolmak vardı ama hayat işte...Kadirşinaz yüreğiniz çok yaşasın ....Siz hiç zemheri görmeyin üstad,iyiliklerle donanın........................... peri






Hüzünlü peri tarafından 1/10/2014 7:43:49 PM zamanında düzenlenmiştir.

Hüzünlü peri tarafından 1/16/2014 9:06:58 PM zamanında düzenlenmiştir.