Kurtuluşla ölüm arasında bir yer seç
ve oku kitabını.Herkesin anladığından farklı şeyler anlat
yeniden sat kendini bana
Defaten yaşa hayatı rol kes biraz.
oysa ben senin ciğerini biliyorum.Söylemem

ama ağlarım çoğu zaman
Biliyor olmak sucsuz kılıyor beni
Kadın olmak bilhassa merhamettir biliyorum
deniz kızı değil saçlarım
O da yalan biliyorum
Bunu bana sen öğrettin
şımarık ve kibirli duruşum
senin ezberin
Oysa ben seni hep şefkat ile bir tuttum
seven sevdiğiyle çelişmez.
Bu kadar fedakar olmam seni savurgan kılıyor
saç, saç biraz daha saç
gözümün mavisi uçtukca zamanla
Ölümle uyku arasında bir yerdeyiz anla......

ben mi felaketi yakaladım felaket mi beni anlayamadım ki.
Yüreğinize selam olsun kardeş Can.

Sonunda göl oluyorum


Dinginliğin eteklerinden dökülen saçlarım
Deniz kızı sanıyor kendini
Biraz şımarık ve kibirli
Biraz tehlikeli
Öğrenilmiş bu özgüven


Ellerim şeffaf ve bereketli
Severken
Bir oluyor öbürüyle
Dokundukça büyüyen parmak izlerim.iz
Zenginim
Zenginiz
Öptükçe göğü gözlerimiz
Rengini alıyor haz
Turkuaz



Okunası güzel şiirdi beğeni ile okudum
Usta kalemi engin yüreği alkışlıyorum
Yüreğin susmasın üstadım
_________________________Saygılar

''Uzun bir yolculuk düşle
Cam kenarı
Sen hep kitap okuyorsun''

1129 km.
Uzun bir yol düşle.
Uçaklarda yer bulamayınca,
yollara düş, ak git memlekete usul usul...
Bir kirli otobüs camına yaslayıp başını,
dalıp git kalın bir kitabın sayfalarına...
Yol gitsin,
sayfalar aksın gözlerinden...
Heyecan artsın her kilometrede yüreğinde.

Ne güzel bir şiir bu.
Bizim,
memleket yollarına düşenler için yazılmış sanki.

''Yol bittiğinde
Ve yolculuk
Resim çiziyorsun sözcüklerle
Herkesinkinden farklı''

Of!...
Yol bittiğinde
ve yolculuk...

Heyecana bak!...
Düşünmesi, okuması, yaşaması ne güzel.
Yolun bitmesi...
Yolculuğun da...
Hasretin bitmesi...
Özlenenlere kavuşma,
özlenenlere sarılma,
özlenenlere dokunma heyecanı...
Ne kadar güzeldir...

Ve,
kendi iç sesiyle sohbeti şairin.
Gönlünde biriktirdiği güzellikleri,
şiirin sihirli penceresinden aksettirmesi.
Kelimelerin,
cümlelerin,
sözlerin tebessüm ettirilmesi satırlarda...

Gözlerle öptükçe gökleri,
hazın Turkuaza dönüşmesi...
Okudukça şairin yüreğini bir de...
Kokladıkça...

Güzel bir şiir olmuş şairim...
Çokça ara verdin bu sefer.
Ama,
güzelliklerle döndün.




Bir tutam hayat tarafından 12/26/2013 5:30:27 AM zamanında düzenlenmiştir.

Kanka bi şiirinide anlıyım:-)
Köşklere saraylara sığmayan şiiri neden yolculuğa çıkarıyorsunki
Bırak yerinde kalsın


Turkuvaz bilmem ama şiirin bende bıraktığı
sessizliği dinliyor şair diyorki
Ey yolcu anlat ne der sular!
Enginlerden ne haber var
Sırtında eski bir ceket geçiyorsun patikaları
Karayelin nefesini hissediyorsun camlarda
Kayaların burgusu kırıyor soğuk havanın sarhoşluğunu
Taşınıyor katresi mahşer hengamına

Hoşnutlar böylece hani derler ya alan razı veren seyre dalar ardından sen şimdi turkuvazın devinimini dûşunmeye iterken okuyucuyu sakat bir kütüğe çarpanda biter bu yolculuk bilesin uyananda biter bu yolculuk
Bu kadar söz kâfi uyku bitti s/öz konuşsun,

Başarılı olacaksın biliyorum kanka afferim saygılar:-)

şiirin girişi

oldukça hüzünlü duyguların iç hesaplaşmasına tanıklık ediyor okuru

çok güzel bir giriş şiire ki

bu giriş okurun şiirden beklentisini aniden yükseltiyor

ki şairin genellikle yaptığı bir şey değildir

iç hesaplaşmanın bitiminde şairin kalemi kendini daha da kuytuluğa çekiyor

insanlar dışa vurdukça içini

birinci bölümün sonunda şiir

şairin içindekileri biriktirerek göl olduğunu

akamadığını ama hep aktıklarını söyleyerek noktalıyor

derken şair

ikinci bölüme giriş neşeli çocuk edasıyla başlıyor

umutlardan ziyade hayallerle

ve hayata biraz da nanik yaparak

kendinle dalgasını geçerek

ve üçüncü ve son bölümde şair

eksik olanı keşfediyor

diğer yarımına olan özlemini

O'nunla olan birlikteliğinin meyvelerini anlatıyor

özgüvenini her şiirde yükselterek

demiyor tabii ki bu günkü yorum kitabı

çünkü okur kitabı bu gün bulamadı

öyle olunca da şiiri okuyup yorumlama zahmetine girdi

sonuçta bir mavi bir mavidir

diyrekten

deniz-ce diyorsa,

turkuaz da bir birikmiş vardır.

T u r k u a z, cam kenarında oturuyor söylentiye göre. (dedikodu da olabilir.)
Deniz kızı sanıyor kendini. (dedikodu olmadığından emin misin, deniz kızları masallarda olur.)
Hep kitap okuyor. (Neredeee, böyle bir turkuaz bulsam her gün resim yaparım.)
Biraz şımarık, kibirli, tehlikeli. (yok aslında birbirimizden farkımız ama biz .Os... Bankasıyız.)
Öptükçe göğü gözlerimiz. (merdivenlerin basamakları o kadar uzun olsaydı Kanada'ya gitmek için kimse bilet almazdı.)

Öptüm seni gözlerinden...

şiir güzel tamam
ve turkuaz çok güzel renktir amma zemindeki tonlama göz yoruyor bence

En güzel renklerin içine girebilsek,

deniz rengine sözgelimi,
bütün o adını bildiğimiz bilmediğimiz
deniz canlılları gibi,
alsak yaşamanın rengini,

ama turkuaz sevdiğimiz en güzel renk olarak kalmasa,
turkuaz olsak,

tebrikler kanka,
anlamlı ve içine alıveren bir şiir,

sevgimle..