kıs bakışlarını azalsın
çöl uzunsa ki saçların kadar değil
güneş biliyor nasıl merhamet edileceğini
kendi yüzünden kaçan gölgelere

hayal burası
kiminin içinde başlayıp kiminin içinde biten
sıkıntılı akordiyon gibi uzayıp giden
kuş tırnaklı batımlarla alaycı
hayal burası

haykırmak olmalı
nefes alamayanlar için büyütülmüş aşk
yankısına küsmüş anıların alevi
bırakın savursunlar küllerimizi boşluğa

sevgiler konuşurken dikkatlice dinleyin
göğün ırmaklarında boğulan
iyileşmiş ruhlar saydamlaşarak geri dönüyor
sevinç içinde yapraktan kayan damla
bakın bu o

çocuk bakışları yarattı tanrı
sokulgan geceden daha yumuşak deliyor
göğsünün içine sığmayan ağlamaklı yalvarış
yaşayanlara fazla geliyor

sınandım ıslanmışlığın kuyularında
tekrar bir ışık için daha sonsuza
kavuşacaksam eğer
bana o ilk dokunuşları getirin.