kaldırımlar sessiz, güneş mecalsiz
kilitlenen yazgımız şöyle dursun
ben her adımda seni yokladım
kimsesiz..


yeni bir eylem daha geçti sokağımızdan
sloganvari değildi bu kez haykırışlar
her pankart senden,
her afiş renginden
kırmızı bir gülümseyiş serpti göğümüze
hecesinde sen olduğun için
kahredemedim sensizliğe
yokluğuna saklandım

ruhumuza biçilen umut,
ilk kez bu kadar zavallı ve bu kadar içli..
çarptım zamansızlık duvarına
ölü güvercinler misali

...

gülüşün, sesin
beni benden çok seven sözcüklerin
ahhh canımdan can vermeye asla ürkmediğim,
neredesin...

biliyorum, ölümsüzlük harcım değil
ama yaşamak
seni sensizken yaşamak, şiir hiç değil..!
gözlerinden aşk yudumladığım,
sevdiğim, canözüm, iki gözüm
bil ki her gözyaşımda seni içmek
en kırılgan ve en cesur and"ım..


"olur da dönemezsem gittiğim yerden
bil ki sevdiğim hala seninleyim
yüreğimi bir avuç gibi sıkarak seni seviyorum"


dedin ya canımıniçi.. ağıtlar düştü soluma,
tanıştım ansızın ahir zamanla
on"larca sis yağdı yüreğime


kayboldum......